ἔρημον ἀπολιπόντε ποι φευξούμεθατηνδὶ δεδιότε, μηδὲ διαμαχούμεθα.Βλεψίδημοςποίοις ὅπλοισιν ἢ δυνάμει πεποιθότες;ποῖον γὰρ οὐ θώρακα, ποίαν δʼ ἀσπίδαοὐκ ἐνέχυρον τίθησιν ἡ μιαρωτάτη;Χρεμύλοςθάρρει· μόνος γὰρ ὁ θεὸς οὗτος οἶδʼ ὅτιτροπαῖον ἂν στήσαιτο τῶν ταύτης τρόπων.Πενίαγρύζειν δὲ καὶ τολμᾶτον ὦ καθάρματε,ἐπʼ αὐτοφώρῳ δεινὰ δρῶντʼ εἰλημμένω;Χρεμύλοςσὺ δʼ ὦ κάκιστʼ ἀπολουμένη τί λοιδορεῖἡμῖν προσελθοῦσʼ οὐδʼ ὁτιοῦν ἀδικουμένη;Πενίαοὐδὲν γὰρ ὦ πρὸς τῶν θεῶν νομίζετεἀδικεῖν με τὸν Πλοῦτον ποιεῖν πειρωμένωβλέψαι πάλιν;Χρεμύλοςτί οὖν ἀδικοῦμεν τοῦτό σε,εἰ πᾶσιν ἀνθρώποισιν ἐκπορίζομενἀγαθόν;Πενίατί δʼ ἂν ὑμεῖς ἀγαθὸν ἐξεύροιθʼ;Χρεμύλοςὅ τι;σὲ πρῶτον ἐκβαλόντες ἐκ τῆς Ἑλλάδος.Πενίαἔμʼ ἐκβαλόντες; καὶ τί ἂν νομίζετονκακὸν ἐργάσασθαι μεῖζον ἀνθρώπους;Χρεμύλοςὅ τι;εἰ τοῦτο δρᾶν μέλλοντες ἐπιλαθοίμεθα. Πενίακαὶ μὴν περὶ τούτου σφῷν ἐθέλω δοῦναι λόγοντὸ πρῶτον αὐτοῦ· κἂν μὲν ἀποφήνω μόνηνἀγαθῶν ἁπάντων οὖσαν αἰτίαν ἐμὲὑμῖν διʼ ἐμέ τε ζῶντας ὑμᾶς· εἰ δὲ μή,ποιεῖτον ἤδη τοῦθʼ ὅ τι ἂν ὑμῖν δοκῇ.Χρεμύλοςταυτὶ σὺ τολμᾷς ὦ μιαρωτάτη λέγειν;