ἔπεισεν ὡς ὄντας κάπρουςμεμαγμένον σκῶρ ἐσθίειν, αὐτὴ δʼ ἔματτεν αὐτοῖς,μιμήσομαι πάντας τρόπους·ὑμεῖς δὲ γρυλίζοντες ὑπὸ φιληδίαςἕπεσθε μητρὶ χοῖροι.

Χορόςοὐκοῦν σε τὴν Κίρκην γε τὴν τὰ φάρμακʼ ἀνακυκῶσανκαὶ μαγγανεύουσαν μολύνουσάν τε τοὺς ἑταίρουςλαβόντες ὑπὸ φιληδίαςτὸν Λαρτίου μιμούμενοι τῶν ὄρχεων κρεμῶμεν,μινθώσομέν θʼ ὥσπερ τράγουτὴν ῥῖνα· σὺ δʼ Ἀρίστυλλος ὑποχάσκων ἐρεῖς,ἕπεσθε μητρὶ χοῖροι.

Καρίωνἀλλʼ εἶα νῦν τῶν σκωμμάτων ἀπαλλαγέντες ἤδηὑμεῖς ἐπʼ ἄλλʼ εἶδος τρέπεσθʼ,ἐγὼ δʼ ἰὼν ἤδη λάθρᾳβουλήσομαι τοῦ δεσπότουλαβών τινʼ ἄρτον καὶ κρέαςμασώμενος τὸ λοιπὸν οὕτω τῷ κόπῳ ξυνεῖναι. Χοροῦ

Χρεμύλοςχαίρειν μὲν ὑμᾶς ἐστιν ὦνδρες δημόταιἀρχαῖον ἤδη προσαγορεύειν καὶ σαπρόν·ἀσπάζομαι δʼ ὁτιὴ προθύμως ἥκετεκαὶ συντεταμένως κοὐ κατεβλακευμένως.ὅπως δέ μοι καὶ τἄλλα συμπαραστάταιἔσεσθε καὶ σωτῆρες ὄντως τοῦ θεοῦ.Χορόςθάρρει· βλέπειν γὰρ ἄντικρυς δόξεις μʼ Ἄρη.δεινὸν γὰρ εἰ τριωβόλου μὲν οὕνεκαὠστιζόμεσθʼ ἑκάστοτʼ ἐν τἠκκλησίᾳ,αὐτὸν δὲ τὸν Πλοῦτον παρείην τῳ λαβεῖν.Χρεμύλοςκαὶ μὴν ὁρῶ καὶ Βλεψίδημον τουτονὶπροσιόντα· δῆλος δʼ ἐστὶν ὅτι τοῦ πράγματος