κακῶς ἔπραττον καὶ πένης ἦν·Καρίωνοἶδά τοι.Χρεμύλοςἕτεροι δʼ ἐπλούτουν ἱερόσυλοι ῥήτορεςκαὶ συκοφάνται καὶ πονηροί·Καρίωνπείθομαι.Χρεμύλοςἐπερησόμενος οὖν ᾠχόμην ὡς τὸν θεόν,τὸν ἐμὸν μὲν αὐτοῦ τοῦ ταλαιπώρου σχεδὸνἤδη νομίζων ἐκτετοξεῦσθαι βίον,τὸν δʼ υἱόν, ὅσπερ ὢν μόνος μοι τυγχάνει,πευσόμενος εἰ χρὴ μεταβαλόντα τοὺς τρόπουςεἶναι πανοῦργον, ἄδικον, ὑγιὲς μηδὲ ἕν,ὡς τῷ βίῳ τοῦτʼ αὐτὸ νομίσας συμφέρειν.Καρίωντί δῆτα Φοῖβος ἔλακεν ἐκ τῶν στεμμάτων;Χρεμύλοςπεύσει. σαφῶς γὰρ ὁ θεὸς εἶπέ μοι τοδί·ὅτῳ ξυναντήσαιμι πρῶτον ἐξιών,ἐκέλευε τούτου μὴ μεθίεσθαί μʼ ἔτι,πείθειν δʼ ἐμαυτῷ ξυνακολουθεῖν οἴκαδε.Καρίωνκαὶ τῷ ξυναντᾷς δῆτα πρώτῳ;Χρεμύλοςτουτῳί.Καρίωνεἶτʼ οὐ ξυνίης τὴν ἐπίνοιαν τοῦ θεοῦφράζουσαν ὦ σκαιότατέ σοι σαφέσταταἀσκεῖν τὸν υἱὸν τὸν ἐπιχώριον τρόπον;Χρεμύλοςτῷ τοῦτο κρίνεις;Καρίωνδῆλον ὁτιὴ καὶ τυφλῷγνῶναι δοκεῖ τοῦθʼ, ὡς σφόδρʼ ἐστὶ συμφέροντὸ μηδὲν ἀσκεῖν ὑγιὲς ἐν τῷ νῦν χρόνῳ. Χρεμύλοςοὐκ ἔσθʼ ὅπως ὁ χρησμὸς ἐς τοῦτο ῥέπει,ἀλλʼ εἰς ἕτερόν τι μεῖζον. ἢν δʼ ἡμῖν φράσῃὅστις ποτʼ ἐστὶν οὑτοσὶ καὶ τοῦ χάρινκαὶ τοῦ δεόμενος ἦλθε μετὰ νῷν ἐνθαδί,