δρᾶν ταῦτα χρή.Χρεμύλοςτὸν Πλοῦτον ἔξω τις κάλει.Γραῦςἐγὼ δὲ τί ποιῶ;Χρεμύλοςτὰς χύτρας, αἷς τὸν θεὸνἱδρυσόμεθα, λαβοῦσʼ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς φέρεσεμνῶς· ἔχουσα δʼ ἦλθες αὐτὴ ποικίλα.Γραῦςὧν δʼ οὕνεκʼ ἦλθον;Χρεμύλοςπάντα σοι πεπράξεται.ἥξει γὰρ ὁ νεανίσκος ὡς σʼ εἰς ἑσπέραν.Γραῦςἀλλʼ εἴ γε μέντοι νὴ Δίʼ ἐγγυᾷ σύ μοιἥξειν ἐκεῖνον ὡς ἔμʼ, οἴσω τὰς χύτρας.Χρεμύλοςκαὶ μὴν πολὺ τῶν ἄλλων χυτρῶν τἀναντίααὗται ποιοῦσι· ταῖς μὲν ἄλλαις γὰρ χύτραιςἡ γραῦς ἔπεστʼ ἀνωτάτω, ταύτης δὲ νῦντῆς γραὸς ἐπιπολῆς ἔπεισιν αἱ χύτραι.

Χορόςοὐκ ἔτι τοίνυν εἰκὸς μέλλειν οὐδʼ ἡμᾶς, ἀλλʼ ἀναχωρεῖνἐς τοὔπισθεν· δεῖ γὰρ κατόπιν τούτων ᾄδοντας ἕπεσθαι.