θύσει. κακῶς γὰρ ἐπεμελεῖσθʼ ἡμῶν τότε.Ἑρμῆςκαὶ τῶν μὲν ἄλλων μοι θεῶν ἧττον μέλει,ἐγὼ δʼ ἀπόλωλα κἀπιτέτριμμαι.Καρίωνσωφρονεῖς.Ἑρμῆςπρότερον γὰρ εἶχον μὲν παρὰ ταῖς καπηλίσινπάντʼ ἀγάθʼ ἕωθεν εὐθύς, οἰνοῦτταν μέλιἰσχάδας, ὅσʼ εἰκός ἐστιν Ἑρμῆν ἐσθίειν·νυνὶ δὲ πεινῶν ἀναβάδην ἀναπαύομαι.Καρίωνοὔκουν δικαίως, ὅστις ἐποίεις ζημίανἐνίοτε τοιαῦτʼ ἀγάθʼ ἔχων;Ἑρμῆςοἴμοι τάλας,οἴμοι πλακοῦντος τοῦ νʼ τετράδι πεπεμμένου.Καρίωνποθεῖς τὸν οὐ παρόντα καὶ μάτην καλεῖς.Ἑρμῆςοἴμοι δὲ κωλῆς ἣν ἐγὼ κατήσθιον.Καρίωνἀσκωλίαζʼ ἐνταῦθα πρὸς τὴν αἰθρίαν.Ἑρμῆςσπλάγχνων τε θερμῶν ὧν ἐγὼ κατήσθιον.Καρίωνὀδύνη σε περὶ τὰ σπλάγχνʼ ἔοικέ τι στρέφειν.Ἑρμῆςοἴμοι δὲ κύλικος ἴσον ἴσῳ κεκραμένης.Καρίωνταύτην ἐπιπιὼν ἀποτρέχων οὐκ ἂν φθάνοις.Ἑρμῆςἆρʼ ὠφελήσαις ἄν τι τὸν σαυτοῦ φίλον; Καρίωνεἴ του δέει γʼ ὧν δυνατός εἰμί σʼ ὠφελεῖν.Ἑρμῆςεἴ μοι πορίσας ἄρτον τινʼ εὖ πεπεμμένονδοίης καταφαγεῖν καὶ κρέας νεανικὸνὧν θύεθʼ ὑμεῖς ἔνδον.Καρίωνἀλλʼ οὐκ ἐκφορά.Ἑρμῆςκαὶ μὴν ὁπότε τι σκευάριον τοῦ δεσπότουὑφέλοιʼ, ἐγώ σε λανθάνειν ἐποίουν ἀεί.Καρίωνἐφʼ ᾧ τε μετέχειν καὐτὸς ὦ τοιχωρύχε.ἧκεν γὰρ ἄν σοι ναστὸς εὖ πεπεμμένος.Ἑρμῆςἔπειτα τοῦτόν γʼ αὐτὸς ἂν κατήσθιες.