ἱκανὸν γὰρ αὐτὴν πρότερον ὑπεπίττουν χρόνον.Γραῦςβάδιζʼ· ἐγὼ δέ σου κατόπιν εἰσέρχομαι.Χρεμύλοςὡς εὐτόνως ὦ Ζεῦ βασιλεῦ τὸ γρᾴδιονὥσπερ λεπὰς τῷ μειρακίῳ προσείχετο. Χοροῦ

Καρίωντίς ἔσθʼ ὁ κόπτων τὴν θύραν; τουτὶ τί ἦν;οὐδεὶς ἔοικεν· ἀλλὰ δῆτα τὸ θύριονφθεγγόμενον ἄλλως κλαυσιᾷ.Ἑρμῆςσέ τοι λέγω,ὁ Καρίων, ἀνάμεινον.Καρίωνοὗτος εἰπέ μοι,σὺ τὴν θύραν ἔκοπτες οὑτωσὶ σφόδρα;Ἑρμῆςμὰ Δίʼ ἀλλʼ ἔμελλον· εἶτʼ ἀνέῳξάς με φθάσας.ἀλλʼ ἐκκάλει τὸν δεσπότην τρέχων ταχύ,ἒπειτα τὴν γυναῖκα καὶ τὰ παιδία,ἔπειτα τοὺς θεράποντας, εἶτα τὴν κύνα,ἔπειτα σαυτόν, εἶτα τὴν ὗν.Καρίωνεἰπέ μοι,τί δʼ ἔστιν;Ἑρμῆςὁ Ζεὺς ὦ πόνηρε βούλεταιἐς ταὐτὸν ὑμᾶς συγκυκήσας τρύβλιονἁπαξάπαντας ἐς τὸ βάραθρον ἐμβαλεῖν.Καρίωνἡ γλῶττα τῷ κήρυκι τούτων τέμνεται.ἀτὰρ διὰ τί δὴ ταῦτʼ ἐπιβουλεύει ποιεῖνἡμᾶς;Ἑρμῆςὁτιὴ δεινότατα πάντων πραγμάτωνεἴργασθʼ. ἀφʼ οὗ γὰρ ἤρξατʼ ἐξ ἀρχῆς βλέπεινὁ Πλοῦτος, οὐδεὶς οὐ λιβανωτόν, οὐ δάφνην,οὐ ψαιστόν, οὐχ ἱερεῖον, οὐκ ἄλλʼ οὐδὲ ἓνἡμῖν ἔτι θύει τοῖς θεοῖς.Καρίωνμὰ Δίʼ οὐδέ γε