οὔκουν λαβεῖν γʼ αὐτὰς ἐδυνάμην οὐδαμοῦ.Βλέπυροςμὰ τὸν Διόνυσον οὐδʼ ἐγὼ γὰρ τὰς ἐμὰςΛακωνικάς, ἀλλʼ ὡς ἔτυχον χεζητιῶν,ἐς τὼ κοθόρνω τὼ πόδʼ ἐνθεὶς ἵεμαι,ἵνα μὴ ʼγχέσαιμʼ ἐς τὴν σισύραν· φανὴ γὰρ ἦν.Ἀνήρτί δῆτʼ ἂν εἴη; μῶν ἐπʼ ἄριστον γυνὴκέκληκεν αὐτὴν τῶν φίλων;Βλέπυροςγνώμην γʼ ἐμήν. Ἀνήροὔκουν πονηρά γʼ ἐστὶν ὅ τι κἄμʼ εἰδέναι.ἀλλὰ σὺ μὲν ἱμονιάν τινʼ ἀποπατεῖς, ἐμοὶ δʼὥρα βαδίζειν ἐστὶν εἰς ἐκκλησίαν,ἤνπερ λάβω θοἰμάτιον, ὅπερ ἦν μοι μόνον.Βλέπυροςκἄγωγʼ, ἐπειδὰν ἀποπατήσω· νῦν δέ μουἀχράς τις ἐγκλῄσασʼ ἔχει τὰ σιτία.Ἀνήρμῶν ἣν Θρασύβουλος εἶπε τοῖς Λακωνικοῖς;Βλέπυροςνὴ τὸν Διόνυσον ἐνέχεται γοῦν μοι σφόδρα.ἀτὰρ τί δράσω; καὶ γὰρ οὐδὲ τοῦτό μεμόνον τὸ λυποῦν ἐστιν, ἀλλʼ ὅταν φάγω,ὅποι βαδιεῖταί μοι τὸ λοιπὸν ἡ κόπρος.νῦν μὲν γὰρ οὗτος βεβαλάνωκε τὴν θύραν,ὅστις ποτʼ ἔσθʼ ἅνθρωπος ἁχραδούσιος.τίς ἂν οὖν ἰατρόν μοι μετέλθοι καὶ τίνα;τίς τῶν κατὰ πρωκτὸν δεινός ἐστι τὴν τέχνην;ἀλλʼ οἶδʼ, Ἀμύνων. ἀλλʼ ἴσως ἀρνήσεται.Ἀντισθένη τις καλεσάτω πάσῃ τέχνῃ.οὗτος γὰρ ἁνὴρ ἕνεκά γε στεναγμάτωνοἶδεν τί πρωκτὸς βούλεται χεζητιῶν.ὦ πότνιʼ Εἰλείθυια μή με περιίδῃςδιαρραγέντα μηδὲ βεβαλανωμένον,ἵνα μὴ γένωμαι σκωραμὶς κωμῳδική.