ὥρα βαδίζειν, ὡς ὁ κῆρυξ ἀρτίωςἡμῶν προσιουσῶν δεύτερον κεκόκκυκεν.Πραξάγοραἐγὼ δέ γʼ ὑμᾶς προσδοκῶσʼ ἠγρηγόρητὴν νύκτα πᾶσαν. ἀλλὰ φέρε τὴν γείτονατήνδʼ ἐκκαλέσωμαι θρυγονῶσα τὴν θύραν.δεῖ γὰρ τὸν ἄνδρʼ αὐτῆς λαθεῖν.Γυνὴ Βἤκουσά τοιὑποδουμένη τὸ κνῦμά σου τῶν δακτύλων,ἅτʼ οὐ καταδαρθοῦσʼ. ὁ γὰρ ἀνὴρ ὦ φιλτάτη,Σαλαμίνιος γάρ ἐστιν ᾧ ξύνειμʼ ἐγώ,τὴν νύχθʼ ὅλην ἤλαυνέ μʼ ἐν τοῖς στρώμασιν,ὥστʼ ἄρτι τουτὶ θοἰμάτιον αὐτοῦ ʼλαβον.Γυνὴ Ακαὶ μὴν ὁρῶ καὶ Κλειναρέτην καὶ Σωστράτηνπροσιοῦσαν ἤδη τήνδε καὶ Φιλαινέτην.Πραξάγοραοὔκουν ἐπείξεσθʼ; ὡς Γλύκη κατώμοσεντὴν ὑστάτην ἥκουσαν οἴνου τρεῖς χοᾶςἡμῶν ἀποτείσειν κἀρεβίνθων χοίνικα.Γυνὴ Ατὴν Σμικυθίωνος δʼ οὐχ ὁρᾷς Μελιστίχηνσπεύδουσαν ἐν ταῖς ἐμβάσιν;Πραξάγορακαίτοι δοκεῖκατὰ σχολὴν παρὰ τἀνδρὸς ἐξελθεῖν μόνη.Γυνὴ Ατὴν τοῦ καπήλου δʼ οὐχ ὁρᾷς Γευσιστράτηνἔχουσαν ἐν τῇ δεξιᾷ τὴν λαμπάδα;Γυνὴ Βκαὶ τὴν Φιλοδωρήτου τε καὶ Χαιρητάδουὁρῶ προσιούσας χἀτέρας πολλὰς πάνυγυναῖκας, ὅ τι πέρ ἐστʼ ὄφελος ἐν τῇ πόλει.Γυνὴ Γκαὶ πάνυ ταλαιπώρως ἔγωγʼ ὦ φιλτάτηἐκδρᾶσα παρέδυν. ὁ γὰρ ἀνὴρ τὴν νύχθʼ ὅληνἔβηττε τριχίδων ἑσπέρας ἐμπλήμενος.Πραξάγορακάθησθε τοίνυν, ὡς ἂν ἀνέρωμαι τάδε