ἂν χειροτονῶμενἅπανθʼ ὁπόσʼ ἂν δέῃτὰς ἡμετέρας φίλας.καίτοι τί λέγω; φίλουςγὰρ χρῆν μʼ ὀνομάζειν.

Χορόςὅρα δʼ ὅπως ὠθήσομεν τούσδε τοὺς ἐξ ἄστεωςἥκοντας, ὅσοι πρὸ τοῦμέν, ἡνίκʼ ἔδει λαβεῖν ἐλθόντʼ ὀβολὸν μόνον,καθῆντο λαλοῦντες ἐν τοῖς στεφανώμασιν,νυνὶ δʼ ἐνοχλοῦσʼ ἄγαν.ἀλλʼ οὐχί, Μυρωνίδηςὅτʼ ἦρχεν ὁ γεννάδας,οὐδεὶς ἂν ἐτόλματὰ τῆς πόλεως διοικεῖνἀργύριον φέρων·ἀλλʼ ἧκεν ἕκαστοςἐν ἀσκιδίῳ φέρωνπιεῖν ἅμα τʼ ἄρτον αὑτῷκαὶ δύο κρομμύωκαὶ τρεῖς ἂν ἐλάας.νυνὶ δὲ τριώβολονζητοῦσι λαβεῖν, ὅτανπράττωσί τι κοινὸν ὥσ-περ πηλοφοροῦντες.

Βλέπυροςτί τὸ πρᾶγμα; ποῖ ποθʼ ἡ γυνὴ φρούδη ʼστί μοι;ἐπεὶ πρὸς ἕω νῦν γʼ ἔστιν, ἡ δʼ οὐ φαίνεται.ἐγὼ δὲ κατάκειμαι πάλαι χεζητιῶν,τὰς ἐμβάδας ζητῶν λαβεῖν ἐν τῷ σκότῳ