γυναῖκας αὖ δύστηνε τοὺς ἄνδρας λέγεις;Γυνὴ Βδιʼ Ἐπίγονόν γʼ ἐκεῖνον· ἐπιβλέψασα γὰρἐκεῖσε πρὸς γυναῖκας ᾠόμην λέγειν.Πραξάγοραἄπερρε καὶ σὺ καὶ κάθησʼ ἐντευθενί·αὐτὴ γὰρ ὑμῶν γʼ ἕνεκά μοι λέξειν δοκῶτονδὶ λαβοῦσα. τοῖς θεοῖς μὲν εὔχομαιτυχεῖν κατορθώσασα τὰ βεβουλευμένα.ἐμοὶ δʼ ἴσον μὲν τῆσδε τῆς χώρας μέταὅσονπερ ὑμῖν· ἄχθομαι δὲ καὶ φέρωτὰ τῆς πόλεως ἅπαντα βαρέως πράγματα.ὁρῶ γὰρ αὐτὴν προστάταισι χρωμένηνἀεὶ πονηροῖς· κἄν τις ἡμέραν μίανχρηστὸς γένηται, δέκα πονηρὸς γίγνεται.ἐπέτρεψας ἑτέρῳ· πλείονʼ ἔτι δράσει κακά.χαλεπὸν μὲν οὖν ἄνδρας δυσαρέστους νουθετεῖν,οἳ τοὺς φιλεῖν μὲν βουλομένους δεδοίκατε,τοὺς δʼ οὐκ ἐθέλοντας ἀντιβολεῖθʼ ἑκάστοτε.ἐκκλησίαισιν ἦν ὅτʼ οὐκ ἐχρώμεθαοὐδὲν τὸ παράπαν· ἀλλὰ τόν γʼ Ἀγύρριονπονηρὸν ἡγούμεσθα· νῦν δὲ χρωμένωνὁ μὲν λαβὼν ἀργύριον ὑπερεπῄνεσεν,ὁ δʼ οὐ λαβὼν εἶναι θανάτου φήσʼ ἀξίουςτοὺς μισθοφορεῖν ζητοῦντας ἐν τἠκκλησίᾳ.Γυνὴ Ανὴ τὴν Ἀφροδίτην εὖ γε ταυταγὶ λέγεις.Πραξάγορατάλαινʼ Ἀφροδίτην ὤμοσας; χαρίεντά γʼ ἂνἔδρασας, εἰ τοῦτʼ εἶπας ἐν τἠκκλησίᾳ.Γυνὴ Αἀλλʼ οὐκ ἂν εἶπον.Πραξάγοραμηδʼ ἐθίζου νῦν λέγειν.τὸ συμμαχικὸν αὖ τοῦθʼ, ὅτʼ ἐσκοπούμεθα,εἰ μὴ γένοιτʼ, ἀπολεῖν ἔφασκον τὴν πόλιν·