τίνα τρόπον;ΞανθίαςΒαρέως πάνυ.Διόνυσοςοὔκουν τὸ Βάρος τοῦθʼ ὃ σὺ φέρεις ὄνος φέρει;Ξανθίαςοὐ δῆθʼ ὅ γʼ ἔχω ʼγὼ καὶ φέρω μὰ τὸν Δίʼ οὔ.Διόνυσοςπῶς γὰρ φέρεις, ὅς γʼ αὐτὸς ὑφʼ ἑτέρου φέρει;Ξανθίαςοὐκ οἶδʼ· ὁ δʼ ὦμος οὑτοσὶ πιέζεται.Διόνυσοςσὺ δʼ οὖν ἐπειδὴ τὸν ὄνον οὐ φῄς σʼ ὠφελεῖν,ἐν τῷ μέρει σὺ τὸν ὄνον ἀράμενος φέρε.Ξανθίαςοἴμοι κακοδαίμων· τί γὰρ ἐγὼ οὐκ ἐναυμάχουν;ἦ τἄν σε κωκύειν ἂν ἐκέλευον μακρά.Διόνυσοςκατάβα πανοῦργε. καὶ γὰρ ἐγγὺς τῆς θύραςἤδη βαδίζων εἰμὶ τῆσδʼ, οἷ πρῶτά μεἔδει τραπέσθαι. παιδίον, παῖ, ἠμί, παῖ.Ἡρακλῆςτίς τὴν θύραν ἐπάταξεν; ὡς κενταυρικῶςἐνήλαθʼ ὅστις· εἰπέ μοι τουτὶ τί ἦν;Διόνυσοςὁ παῖς.Ξανθίαςτί ἔστιν;Διόνυσοςοὐκ ἐνεθυμήθης;Ξανθίαςτὸ τί;Διόνυσοςὡς σφόδρα μʼ ἔδεισε.Ξανθίαςνὴ Δία μὴ μαίνοιό γε.Ἡρακλῆςοὔ τοι μὰ τὴν Δήμητρα δύναμαι μὴ γελᾶν·καίτοι δάκνω γʼ ἐμαυτόν· ἀλλʼ ὅμως γελῶ.Διόνυσοςὦ δαιμόνιε πρόσελθε· δέομαι γάρ τί σου.Ἡρακλῆςἀλλʼ οὐχ οἷός τʼ εἴμʼ ἀποσοβῆσαι τὸν γέλωνὁρῶν λεοντῆν ἐπὶ κροκωτῷ κειμένην.τίς ὁ νοῦς; τί κόθορνος καὶ ῥόπαλον ξυνηλθέτην;ποῖ γῆς ἀπεδήμεις;Διόνυσοςἐπεβάτευον Κλεισθένει—Ἡρακλῆςκἀναυμάχησας;Διόνυσοςκαὶ κατεδύσαμέν γε ναῦς