βρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ, ἕως ἂν ὑμῶν ἐπικρατήσω τῷ κοάξ, βρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ. Διόνυσος ἔμελλον ἄρα παύσειν ποθʼ ὑμᾶς τοῦ κοάξ. Χάρων ὢ παῦε παῦε, παραβαλοῦ τὼ κωπίω, ἔκβαινʼ, ἀπόδος τὸν ναῦλον. Διόνυσος ἔχε δὴ τὠβολώ. ὁ Ξανθίας. ποῦ Ξανθίας; ἦ Ξανθία. Ξανθίας ἰαῦ. Διόνυσος βάδιζε δεῦρο. Ξανθίας χαῖρʼ ὦ δέσποτα. Διόνυσος τί ἔστι τἀνταυθοῖ; Ξανθίας σκότος καὶ βόρβορος. Διόνυσος κατεῖδες οὖν που τοὺς πατραλοίας αὐτόθι καὶ τοὺς ἐπιόρκους, οὓς ἔλεγεν ἡμῖν; Ξανθίας σὺ δʼ οὔ; Διόνυσος νὴ τὸν Ποσειδῶ ʼγωγε, καὶ νυνί γʼ ὁρῶ. ἄγε δὴ τί δρῶμεν; Ξανθίας προϊέναι βέλτιστα νῷν, ὡς οὗτος ὁ τόπος ἐστὶν οὗ τὰ θηρία τὰ δείνʼ ἔφασκʼ ἐκεῖνος. Διόνυσος ὡς οἰμώξεται. ἠλαζονεύεθʼ ἵνα φοβηθείην ἐγώ, εἰδώς με μάχιμον ὄντα φιλοτιμούμενος. οὐδὲν γὰρ οὕτω γαῦρόν ἐσθʼ ὡς Ἡρακλῆς. ἐγὼ δέ γʼ εὐξαίμην ἂν ἐντυχεῖν τινι λαβεῖν τʼ ἀγώνισμʼ ἄξιόν τι τῆς ὁδοῦ. Ξανθίας νὴ τὸν Δία καὶ μὴν αἰσθάνομαι ψόφου τινός. Διόνυσος ποῦ ποῦ ʼστιν; Ξανθίας ἐξόπισθεν. Διόνυσος ἐξόπισθʼ ἴθι.