χὠ πρωκτὸς ἰδίει πάλαι,κᾆτʼ αὐτίκʼ ἐκκύψας ἐρεῖ—Βάτραχοιβρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ.Διόνυσοςἀλλʼ ὦ φιλῳδὸν γένοςπαύσασθε.Βάτραχοιμᾶλλον μὲν οὖνφθεγξόμεσθʼ, εἰ δή ποτʼ εὐηλίοιςἐν ἁμέραισινἡλάμεσθα διὰ κυπείρουκαὶ φλέω, χαίροντες ᾠδῆςπολυκολύμβοισι μέλεσιν,ἢ Διὸς φεύγοντες ὄμβρονἔνυδρον ἐν βυθῷ χορείαναἰόλαν ἐφθεγξάμεσθαπομφολυγοπαφλάσμασιν.Διόνυσοςβρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ.τουτὶ παρʼ ὑμῶν λαμβάνω.Βάτραχοιδεινά τἄρα πεισόμεσθα.Διόνυσοςδεινότερα δʼ ἔγωγʼ, ἐλαύνωνεἰ διαρραγήσομαι.Βάτραχοιβρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ.Διόνυσοςοἰμώζετʼ· οὐ γάρ μοι μέλει.Βάτραχοιἀλλὰ μὴν κεκραξόμεσθά γʼὁπόσον ἡ φάρυξ ἂν ἡμῶνχανδάνῃ διʼ ἡμέρας.Διόνυσοςβρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ.τούτῳ γὰρ οὐ νικήσετε.Βάτραχοιοὐδὲ μὴν ἡμᾶς σὺ πάντως.Διόνυσοςοὐδὲ μὴν ὑμεῖς γʼ ἐμὲοὐδέποτε· κεκράξομαι γὰρκἂν δέῃ διʼ ἡμέρας