Τὰ Τοῦ Δράματος Πρόσωπα

ΞανθίαςΔιόνυσοςἩρακλῆςΝέκροςΧάρωνΒάτραχοιΧορόςἌιακοςΘεράπαιναΠανδοκευτρίαΠλαθάνηΕὐριπίδηςΑἰσχύλοςΠλούτων
ΞανθίαςΕἴπω τι τῶν εἰωθότων ὦ δέσποτα,ἐφʼ οἷς ἀεὶ γελῶσιν οἱ θεώμενοι;Διόνυσοςνὴ τὸν Δίʼ ὅ τι Βούλει γε, πλὴν πιέζομαι,τοῦτο δὲ φύλαξαι· πάνυ γάρ ἐστʼ ἤδη χολή.Ξανθίαςμηδʼ ἕτερον ἀστεῖόν τι;Διόνυσοςπλήν γʼ ὡς θλίβομαι.Ξανθίαςτί δαί; τὸ πάνυ γέλοιον εἴπω;Διόνυσοςνὴ Δίαθαρρῶν γε· μόνον ἐκεῖνʼ ὅπως μὴ ʼρεῖς,Ξανθίαςτὸ τί;Διόνυσοςμεταβαλλόμενος τἀνάφορον ὅτι χεζητιᾷς.Ξανθίαςμηδʼ ὅτι τοσοῦτον ἄχθος ἐπʼ ἐμαυτῷ φέρων,εἰ μὴ καθαιρήσει τις, ἀποπαρδήσομαι;Διόνυσοςμὴ δῆθʼ, ἱκετεύω, πλήν γʼ ὅταν μέλλω ʼξεμεῖν.Ξανθίαςτί δῆτʼ ἔδει με ταῦτα τὰ σκεύη φέρειν,εἴπερ ποιήσω μηδὲν ὧνπερ Φρύνιχοςεἴωθε ποιεῖν καὶ Λύκις κἀμειψίας;Διόνυσοςμή νυν ποιήσῃς· ὡς ἐγὼ θεώμενος,ὅταν τι τούτων τῶν σοφισμάτων ἴδω,πλεῖν ἢ ʼνιαυτῷ πρεσβύτερος ἀπέρχομαι.Ξανθίαςὢ τρισκακοδαίμων ἄρʼ ὁ τράχηλος οὑτοσί,ὅτι θλίβεται μέν, τὸ δὲ γέλοιον οὐκ ἐρεῖ.Διόνυσοςεἶτʼ οὐχ ὕβρις ταῦτʼ ἐστὶ καὶ πολλὴ τρυφή,ὅτʼ ἐγὼ μὲν ὢν Διόνυσος υἱὸς Σταμνίουαὐτὸς βαδίζω καὶ πονῶ, τοῦτον δʼ ὀχῶ,ἵνα μὴ ταλαιπωροῖτο μηδʼ ἄχθος φέροι;Ξανθίαςοὐ γὰρ φέρω ʼγώ;Διόνυσοςπῶς φέρεις γὰρ ὅς γʼ ὀχεῖ;Ξανθίαςφέρων γε ταυτί.