οἷον δράσας διέδυς ἔργον,λήψει δὲ κακόν.Μνησίλοχοςτοῦτο μέντοι μὴ γένοιτο μηδαμῶς, ἀπεύχομαι.Χορόςτίς οὖν σοι, τίς ἂν σύμμαχος ἐκ θεῶνἀθανάτων ἔλθοι ξὺν ἀδίκοις ἔργοις;Μνησίλοχοςμάτην λαλεῖτε· τὴν δʼ ἐγὼ οὐκ ἀφήσω.Χορόςἀλλʼ οὐ μὰ τὼ θεὼ τάχʼ οὐ χαίρων ἴσωςἐνυβριεῖς λόγους λέξεις τʼ ἀνοσίουςἐπʼ ἀθέοις ἔργοις·καὶ γὰρ ἀνταμειψόμεσθά σʼ ὥσπερ εἰκὸς ἀντὶ τῶνδε.τάχα δὲ μεταβαλοῦσʼ ἐπὶ κακὸν ἑτερότροπονἐπέχει τύχη.ἀλλὰ τάσδε μὲν λαβεῖν χρῆν σʼ ἐκφέρειν τε τῶν ξύλων,καὶ καταίθειν τὸν πανοῦργον πυρπολεῖν θʼ ὅσον τάχος.

Γυνὴ Αἴωμεν ἐπὶ τὰς κληματίδας ὦ Μανία.κἀγώ σʼ ἀποδείξω θυμάλωπα τήμερον.Μνησίλοχοςὕφαπτε καὶ κάταιθε· σὺ δὲ τὸ Κρητικὸνἀπόδυθι ταχέως· τοῦ θανάτου δʼ ὦ παιδίονμόνην γυναικῶν αἰτιῶ τὴν μητέρα.τουτὶ τί ἔστιν; ἀσκὸς ἐγένεθʼ ἡ κόρηοἴνου πλέως καὶ ταῦτα Περσικὰς ἔχων.ὦ θερμόταται γυναῖκες, ὦ ποτίσταταικἀκ παντὸς ὑμεῖς μηχανώμεναι πιεῖν,ὦ μέγα καπήλοις ἀγαθὸν ἡμῖν δʼ αὖ κακόν,κακὸν δὲ καὶ τοῖς σκευαρίοις καὶ τῇ κρόκῃ.Γυνὴ Απαράβαλλε πολλὰς κληματίδας ὦ Μανία.Μνησίλοχοςπαράβαλλε δῆτα· σὺ δʼ ἀπόκριναί μοι τοδί,τουτὶ τεκεῖν φῄς;Γυνὴ Ακαὶ δέκα μῆνας αὔτʼ ἐγὼἤνεγκον.