ἃ δʼ ἐγὼ πέπονθα, ταῦτα λέξαι βούλομαι.ἐμοὶ γὰρ ἁνὴρ ἀπέθανεν μὲν ἐν Κύπρῳπαιδάρια πέντε καταλιπών, ἁγὼ μόλιςστεφανηπλοκοῦσʼ ἔβοσκον ἐν ταῖς μυρρίναις.τέως μὲν οὖν ἀλλʼ ἡμικάκως ἐβοσκόμην·νῦν δʼ οὗτος ἐν ταῖσιν τραγῳδίαις ποιῶντοὺς ἄνδρας ἀναπέπεικεν οὐκ εἶναι θεούς·ὥστʼ οὐκέτʼ ἐμπολῶμεν οὐδʼ εἰς ἥμισυ.νῦν οὖν ἁπάσαισιν παραινῶ καὶ λέγωτοῦτον κολάσαι τὸν ἄνδρα πολλῶν οὕνεκα·ἄγρια γὰρ ἡμᾶς ὦ γυναῖκες δρᾷ κακά,ἅτʼ ἐν ἀγρίοισι τοῖς λαχάνοις αὐτὸς τραφείς.ἀλλʼ εἰς ἀγορὰν ἄπειμι· δεῖ γὰρ ἀνδράσινπλέξαι στεφάνους συνθηματιαίους εἴκοσιν.

Χορόςἕτερον αὖ τι λῆμα τοῦτοκομψότερον ἔτʼ ἢ τὸ πρότερονἀναπέφηνεν.οἷα κατεστωμύλατοοὐκ ἄκαιρα, φρένας ἔχουσακαὶ πολύπλοκον νόημʼ, οὐδʼἀσύνετʼ ἀλλὰ πιθανὰ πάντα.δεῖ δὲ ταύτης τῆς ὕβρεως ἡμῖντὸν ἄνδραπεριφανῶς δοῦναι δίκην. Μνησίλοχοςτὸ μὲν ὦ γυναῖκες ὀξυθυμεῖσθαι σφόδραΕὐριπίδῃ, τοιαῦτʼ ἀκουούσας κακά,οὐ θαυμάσιόν ἐστʼ, οὐδʼ ἐπιζεῖν τὴν χολήν.καὐτὴ γὰρ ἔγωγʼ, οὕτως ὀναίμην τῶν τέκνων,μισῶ τὸν ἄνδρʼ ἐκεῖνον, εἰ μὴ μαίνομαι.ὅμως δʼ ἐν ἀλλήλαισι χρὴ δοῦναι λόγον·