ἐγὼ δὲ καινῇ ξυμφορᾷ πεπληγμένοςἱκέτης ἀφῖγμαι πρὸς σέ.Ἀγάθωντοῦ χρείαν ἔχων;Εὐριπίδηςμέλλουσί μʼ αἱ γυναῖκες ἀπολεῖν τήμεροντοῖς Θεσμοφορίοις, ὅτι κακῶς αὐτὰς λέγω.Ἀγάθωντίς οὖν παρʼ ἡμῶν ἐστιν ὠφέλειά σοι;Εὐριπίδηςἡ πᾶσʼ· ἐὰν γὰρ ἐγκαθεζόμενος λάθρᾳἐν ταῖς γυναιξίν, ὡς δοκῶν εἶναι γυνή,ὑπεραποκρίνῃ μου, σαφῶς σώσεις ἐμέ.μόνος γὰρ ἂν λέξειας ἀξίως ἐμοῦ.Ἀγάθωνἔπειτα πῶς οὐκ αὐτὸς ἀπολογεῖ παρών;Εὐριπίδηςἐγὼ φράσω σοι. πρῶτα μὲν γιγνώσκομαι·ἔπειτα πολιός εἰμι καὶ πώγωνʼ ἔχω,σὺ δʼ εὐπρόσωπος λευκὸς ἐξυρημένοςγυναικόφωνος ἁπαλὸς εὐπρεπὴς ἰδεῖν.ἈγάθωνΕὐριπίδη—Εὐριπίδηςτί ἔστιν;Ἀγάθωνἐποίησάς ποτε,χαίρεις ὁρῶν φῶς, πατέρα δʼ οὐ χαίρειν δοκεῖς;Εὐριπίδηςἔγωγε.Ἀγάθωνμή νυν ἐλπίσῃς τὸ σὸν κακὸνἡμᾶς ὑφέξειν. καὶ γὰρ ἂν μαινοίμεθʼ ἄν.ἀλλʼ αὐτὸς ὅ γε σόν ἐστιν οἰκείως φέρε.τὰς συμφορὰς γὰρ οὐχὶ τοῖς τεχνάσμασινφέρειν δίκαιον ἀλλὰ τοῖς παθήμασιν.Μνησίλοχοςκαὶ μὴν ού γʼ ὦ κατάπυγον εὐρύπρωκτος εἶοὐ τοῖς λόγοισιν ἀλλὰ τοῖς παθήμασιν.Εὐριπίδηςτί δʼ ἔστιν ὅτι δέδοικας ἐλθεῖν αὐτόσε;Ἀγάθωνκάκιον ἀπολοίμην ἂν ἢ σύ.Εὐριπίδηςπῶς;