ποδὶ †παράρυθμʼ εὔρυθμα Φρυγίωνδιανεύματα Χαρίτων†.Χορὸς Ἀγάθωνοςσέβομαι Λατώ τʼ ἄνασσανκίθαρίν τε ματέρʼ ὕμνωνἄρσενι βοᾷ δόκιμον,τᾷ φάος ἔσσυτο δαιμονίοις θεοῦ ὄμμασινἁμετέρας τε διʼ αἰφνιδίου ὀπός. ὧν χάρινἄνακτʼ ἄγαλλε Φοῖβον τιμᾷ.χαῖρʼ ὄλβιε παῖ Λατοῦς.

Μνησίλοχοςὡς ἡδὺ τὸ μέλος ὦ πότνιαι Γενετυλλίδεςκαὶ θηλυδριῶδες καὶ κατεγλωττισμένονκαὶ μανδαλωτόν, ὥστʼ ἐμοῦ γʼ ἀκροωμένουὑπὸ τὴν ἕδραν αὐτὴν ὑπῆλθε γάργαλος.καί σʼ ὦ νεανίσχʼ ὅστις εἶ, κατʼ Αἰσχύλονἐκ τῆς Λυκουργείας ἐρέσθαι βούλομαι.ποδαπὸς ὁ γύννις; τίς πάτρα; τίς ἡ στολή;τίς ἡ τάραξις τοῦ βίου; τί βάρβιτοςλαλεῖ κροκωτῷ; τί δὲ λύρα κεκρυφάλῳ;τί λήκυθος καὶ στρόφιον; ὡς οὐ ξύμφορον.τίς δαὶ κατόπτρου καὶ ξίφους κοινωνία;τίς δʼ αὐτὸς ὦ παῖ; πότερον ὡς ἀνὴρ τρέφει;καὶ ποῦ πέος; ποῦ χλαῖνα; ποῦ Λακωνικαί;ἀλλʼ ὡς γυνὴ δῆτʼ· εἶτα ποῦ τὰ τιτθία;τί φῄς; τί σιγᾷς; ἀλλὰ δῆτʼ ἐκ τοῦ μέλουςζητῶ σʼ, ἐπειδή γʼ αὐτὸς οὐ βούλει φράσαι;Ἀγάθωνὦ πρέσβυ πρέσβυ, τοῦ φθόνου μὲν τὸν ψόγονἤκουσα, τὴν δʼ ἄλγησιν οὐ παρεσχόμην·ἐγὼ δὲ τὴν ἐσθῆθʼ ἅμα γνώμῃ φορῶ.χρὴ γὰρ ποιητὴν ἄνδρα πρὸς τὰ δράματαἃ δεῖ ποιεῖν πρὸς ταῦτα τοὺς τρόπους ἔχειν.