ἔγωγε φημί.ΤοξότηςΓόργο τοι κἀγὼ λέγι.Εὐριπίδηςἔα· τίνʼ ὄχθον τόνδʼ ὁρῶ καὶ παρθένονθεαῖς ὁμοίαν ναῦν ὅπως ὡρμισμένην;Μνησίλοχοςὦ ξένε κατοίκτιρόν με τὴν παναθλίαν,λῦσόν με δεσμῶν.Τοξότηςοὐκὶ μὶ λαλῆσι σύ;κατάρατο τολμᾷς ἀποτανουμένη λαλᾷς;Εὐριπίδηςὦ παρθένʼ οἰκτίρω σὲ κρεμαμένην ὁρῶν.Τοξότηςοὐ παρτένʼ ἐστίν, ἀλλʼ ἀμαρτωλὴ γέρωνκαὶ κλέπτο καὶ πανοῦργο.Εὐριπίδηςληρεῖς ὦ Σκύθα.αὕτη γάρ ἐστιν Ἀνδρομέδα παῖς Κηφέως.Τοξότηςσκέψαι τὸ κύστο· μή τι μικτὸν παίνεται;Εὐριπίδηςφέρε δεῦρό μοι τὴν χεῖρʼ, ἵνʼ ἅψωμαι κόρης·φέρε Σκύθʼ· ἀνθρώποισι γὰρ νοσήματαἅπασίν ἐστιν· ἐμὲ δὲ καὐτὸν τῆς κόρηςταύτης ἔρως εἴληφεν.Τοξότηςοὐ ζηλῶσί σε·ἀτὰρ εἰ τὸ πρωκτὸ δεῦρο περιεστραμμένον,οὐκ ἐπτόνησά σʼ αὐτὸ πυγίζεις ἄγων.