κλαύσει.Εὐριπίδηςκλαύσει.Τοξότηςκακκάσκι μοι;Εὐριπίδηςκακκάσκι μοι;Μνησίλοχοςμὰ Δίʼ ἀλλὰ γυνὴ πλησίον αὕτη.Εὐριπίδηςπλησίον αὕτη.Τοξότηςποῦ στʼ ηʼ μιαρά; καὶ δὴ πεύγει.ποῖ ποῖ πεύγεις;Εὐριπίδης ποῖ ποῖ πεύγεις;Τοξότηςοὐ καιρήσεις;Εὐριπίδης οὐ καιρήσεις;Τοξότηςἔτι γὰρ γρύζεις;Εὐριπίδηςἔτι γὰρ γρύζεις;Τοξότηςλαβὲ τὴ μιαρά.Εὐριπίδηςλαβὲ τὴ μιαρά.Τοξότηςλάλο καὶ κατάρατο γύναικο.

Εὐριπίδηςὦ θεοὶ τίνʼ ἐς γῆν βαρβάρων ἀφίγμεθαταχεῖ πεδίλῳ; διὰ μέσου γὰρ αἰθέροςτέμνων κέλευθον πόδα τίθημʼ ὑπόπτερονΠερσεὺς πρὸς Ἄργος ναυστολῶν τὸ Γοργόνοςκάρα κομίζων.Τοξότηςτί λέγι; τὴ Γόργος πέριτὸ γραμματέο σὺ τὴ κεπαλή;Εὐριπίδηςτὴν Γοργόνοςἔγωγε φημί.ΤοξότηςΓόργο τοι κἀγὼ λέγι.Εὐριπίδηςἔα· τίνʼ ὄχθον τόνδʼ ὁρῶ καὶ παρθένονθεαῖς ὁμοίαν ναῦν ὅπως ὡρμισμένην;Μνησίλοχοςὦ ξένε κατοίκτιρόν με τὴν παναθλίαν,λῦσόν με δεσμῶν.