ἥξει με σώσων· οὐ γὰρ ἂν παρέπτετο.

Εὐριπίδηςφίλαι παρθένοι φίλαι, πῶς ἂν οὖν ἐπέλθοιμι καὶτὸν Σκύθην λάθοιμι;κλύεις; ὦ πρὸς αἰδοῦς σὲ τὰν ἐν ἄντροις,κατάνευσον, ἔασον ὡςτὴν γυναῖκά μʼ ἐλθεῖν.Μνησίλοχοςἄνοικτος ὅς μʼ ἔδησε τὸνπολυστονώτατον βροτῶν·μόλις δὲ γραῖαν ἀποφυγὼνσαπρὰν ἀπωλόμην ὅμως.ὅδε γὰρ ὁ Σκύθης πάλαι μοι φύλαξἐφεστὼς ὀλοὸν ἄφιλον ἐκρέμασενκόραξι δεῖπνον. ὁρᾷς; οὐχοροῖσιν οὐδʼ ὑφʼ ἡλίκων νεανίδωνκημὸν ἕστηκʼ ἔχουσʼ,ἀλλʼ ἐν πυκνοῖς δεσμοῖσιν ἐμπεπλεγμένηκήτει βορὰ Γλαυκέτῃ πρόκειμαι,γαμηλίῳ μὲν οὐ ξὺνπαιῶνι δεσμίῳ δὲγοᾶσθέ μʼ ὦ γυναῖκες, ὡςμέλεα μὲν πέπονθα μέλεος,ὦ τάλας ἐγὼ τάλας,ἀπὸ δὲ συγγόνων τάλανʼ ἄνομα πάθεα,φῶτά τε λιτομέναν, πολυδάκρυτον Ἀίδαγόον †φεύγουσαν†αἰαῖ αἰαῖ ἒ ἒ,ὃς ἔμʼ ἀπεξύρησε πρῶτον,ὃς ἐμὲ κροκόεντʼ ἐνέδυσεν·ἐπὶ δὲ τοῖσδʼ ἐς τόδʼ ἀνέπεμψεν