λέγε δῆτα τὸ σπουδαῖον ὅ τι τοῦτʼ ἐστί σοι.Λυσιστράτηλέγοιμʼ ἂν ἤδη. πρὶν λέγειν δʼ, ὑμᾶς τοδὶἐπερήσομαί τι μικρόν.Καλονίκηὅ τι βούλει γε σύ.Λυσιστράτητοὺς πατέρας οὐ ποθεῖτε τοὺς τῶν παιδίωνἐπὶ στρατιᾶς ἀπόντας; εὖ γὰρ οἶδʼ ὅτιπάσαισιν ὑμῖν ἐστιν ἀποδημῶν ἀνήρ.Καλονίκηὁ γοῦν ἐμὸς ἀνὴρ πέντε μῆνας ὦ τάλανἄπεστιν ἐπὶ Θρᾴκης φυλάττων Εὐκράτη.Μυρρίνηὁ δʼ ἐμός γε τελέους ἑπτὰ μῆνας ἐν Πύλῳ.Λαμπιτώὁ δʼ ἐμός γα καἴ κʼ ἐκ τᾶς ταγᾶς ἔλσῃ ποκά,πορπακισάμενος φροῦδος ἀμπτάμενος ἔβα.Λυσιστράτηἀλλʼ οὐδὲ μοιχοῦ καταλέλειπται φεψάλυξ.ἐξ οὗ γὰρ ἡμᾶς προὔδοσαν Μιλήσιοι,οὐκ εἶδον οὐδʼ ὄλισβον ὀκτωδάκτυλον,ὃς ἦν ἂν ἡμῖν σκυτίνη ʼπικουρία.ἐθέλοιτʼ ἂν οὖν, εἰ μηχανὴν εὕροιμʼ ἐγώ,μετʼ ἐμοῦ καταλῦσαι τὸν πόλεμον;Καλονίκηνὴ τὼ θεώ·ἔγωγʼ ἂν οὖν κἂν εἴ με χρείη τοὔγκυκλοντουτὶ καταθεῖσαν ἐκπιεῖν αὐθημερόν.Μυρρίνηἐγὼ δέ γʼ ἂν κἂν ὡσπερεὶ ψῆτταν δοκῶδοῦναι ἂν ἐμαυτῆς παρατεμοῦσα θἤμισυ.Λαμπιτώἐγὼ δὲ καί κα ποττὸ Ταΰγετόν γʼ ἄνωἔλσοιμʼ ὅπᾳ μέλλοιμί γʼ εἰράναν ἰδεῖν.Λυσιστράτηλέγοιμʼ ἄν· οὐ δεῖ γὰρ κεκρύφθαι τὸν λόγον.ἡμῖν γὰρ ὦ γυναῖκες, εἴπερ μέλλομενἀναγκάσειν τοὺς ἄνδρας εἰρήνην ἄγειν,ἀφεκτέʼ ἐστὶ—Καλονίκητοῦ; φράσον.