τὰ δὲ τῆς Ἀφροδίτης ἱέρʼ ἀνοργίαστά σοι χρόνον τοσοῦτόν ἐστιν. οὐ βαδιεῖ πάλιν; Μυρρίνη μὰ Δίʼ οὐκ ἔγωγʼ, ἢν μὴ διαλλαχθῆτέ γε καὶ τοῦ πολέμου παύσησθε. Κινησίας τοιγάρ, ἢν δοκῇ, ποιήσομεν καὶ ταῦτα. Μυρρίνη τοιγάρ, ἢν δοκῇ, κἄγωγʼ ἄπειμʼ ἐκεῖσε· νῦν δʼ ἀπομώμοκα. Κινησίας σὺ δʼ ἀλλὰ κατακλίνηθι μετʼ ἐμοῦ διὰ χρόνου. Μυρρίνη οὐ δῆτα· καίτοι σʼ οὐκ ἐρῶ γʼ ὡς οὐ φιλῶ. Κινησίας φιλεῖς; τί οὖν οὐ κατεκλίνης ὦ Μύρριον; Μυρρίνη ὦ καταγέλαστʼ ἐναντίον τοῦ παιδίου; Κινησίας μὰ Δίʼ ἀλλὰ τοῦτό γʼ οἴκαδʼ ὦ Μανῆ φέρε. ἰδοὺ τὸ μέν σοι παιδίον καὶ δὴ ʼκποδών, σὺ δʼ οὐ κατακλίνει. Μυρρίνη ποῦ γὰρ ἄν τις καὶ τάλαν δράσειε τοῦθʼ; Κινησίας ὅπου; τὸ τοῦ Πανὸς καλόν. Μυρρίνη καὶ πῶς ἔθʼ ἁγνὴ δῆτʼ ἂν ἔλθοιμʼ ἐς πόλιν; Κινησίας κάλλιστα δήπου λουσαμένη τῇ Κλεψύδρᾳ. Μυρρίνη ἔπειτʼ ὀμόσασα δῆτʼ ἐπιορκήσω τάλαν; Κινησίας εἰς ἐμὲ τράποιτο· μηδὲν ὅρκου φροντίσῃς. Μυρρίνη φέρε νυν ἐνέγκω κλινίδιον νῷν. Κινησίας μηδαμῶς. ἀρκεῖ χαμαὶ νῷν. Μυρρίνη μὰ τὸν Ἀπόλλω μή σʼ ἐγὼ καίπερ τοιοῦτον ὄντα κατακλινῶ χαμαί. Κινησίας ἥ τοι γυνὴ φιλεῖ με, δήλη ʼστὶν καλῶς. Μυρρίνη ἰδοὺ κατάκεισʼ ἀνύσας τι, κἀγὼ ʼκδύομαι. καίτοι, τὸ δεῖνα, ψίαθός ἐστʼ ἐξοιστέα.