σὺ δὲ κωλύεις ἀνάγεσθαι.

Πρόβουλοςεἶτʼ οὐχὶ ταῦτα δεινὰ πάσχειν ἔστʼ ἐμέ;νὴ τὸν Δίʼ ἀλλὰ τοῖς προβούλοις ἄντικρυςἐμαυτὸν ἐπιδείξω βαδίζων ὡς ἔχω.Λυσιστράτημῶν ἐγκαλεῖς ὅτι οὐχὶ προὐθέμεσθά σε;ἀλλʼ ἐς τρίτην γοῦν ἡμέραν σοὶ πρῲ πάνυἥξει παρʼ ἡμῶν τὰ τρίτʼ ἐπεσκευασμένα.

Χορὸς γερόντωνοὐκέτʼ ἔργον ἐγκαθεύδειν ὅστις ἔστʼ ἐλεύθερος,ἀλλʼ ἐπαποδυώμεθʼ ἄνδρες τουτῳὶ τῷ πράγματι.ἤδη γὰρ ὄζειν ταδὶ πλειόνων καὶ μειζόνων

Χορὸς γερόντωνπραγμάτων μοι δοκεῖ,καὶ μάλιστʼ ὀσφραίνομαι τῆς Ἱππίου τυραννίδος·καὶ πάνυ δέδοικα μὴ τῶν Λακώνων τινὲςδεῦρο συνεληλυθότες ἄνδρες ἐς Κλεισθένουςτὰς θεοῖς ἐχθρὰς γυναῖκας ἐξεπαίρωσιν δόλῳκαταλαβεῖν τὰ χρήμαθʼ ἡμῶν τόν τε μισθόν,ἔνθεν ἔζων ἐγώ.

Χορὸς γερόντωνδεινὰ γάρ τοι τάσδε γʼ ἤδη τοὺς πολίτας νουθετεῖν,καὶ λαλεῖν γυναῖκας οὔσας ἀσπίδος χαλκῆς πέρι,καὶ διαλλάττειν πρὸς ἡμᾶς ἀνδράσιν Λακωνικοῖς,οἷσι πιστὸν οὐδὲν εἰ μή περ λύκῳ κεχηνότι.ἀλλὰ ταῦθʼ ὕφηναν ἡμῖν ἄνδρες ἐπὶ τυραννίδι.ἀλλʼ ἐμοῦ μὲν οὐ τυραννεύσουσʼ, ἐπεὶ φυλάξομαικαὶ φορήσω τὸ ξίφος τὸ λοιπὸν ἐν μύρτου κλαδί,ἀγοράσω τʼ ἐν τοῖς ὅπλοις ἑξῆς Ἀριστογείτονι,ὧδέ θʼ ἑστήξω παρʼ αὐτόν· †αὐτὸσ† γάρ μοι γίγνεταιτῆς θεοῖς ἐχθρᾶς πατάξαι τῆσδε γραὸς τὴν γνάθον.

Χορὸς Γυναικῶνοὐκ ἄρʼ εἰσιόντα σʼ οἴκαδʼ ἡ τεκοῦσα γνώσεται.ἀλλὰ θώμεσθʼ ὦ φίλαι γρᾶες ταδί πρῶτον χαμαί.ἡμεῖς γὰρ ὦ πάντες ἀστοὶ λόγων κατάρχομεν