ἐπεὶ τίς ἄν ποτʼ ἤλπισʼ ὦ Στρυμόδωρʼ ἀκοῦσαιγυναῖκας, ἃς ἐβόσκομενκατʼ οἶκον ἐμφανὲς κακόν,κατὰ μὲν ἅγιον ἔχειν βρέτας,κατὰ δʼ ἀκρόπολιν ἐμὰν λαβεῖνμοχλοῖς δὲ καὶ κλῄθροισιτὰ προπύλαια πακτοῦν; Χορὸς γερόντωνἀλλʼ ὡς τάχιστα πρὸς πόλιν σπεύσωμεν ὦ Φιλοῦργε,ὅπως ἄν, αὐταῖς ἐν κύκλῳ θέντες τὰ πρέμνα ταυτί,ὅσαι τὸ πρᾶγμα τοῦτʼ ἐνεστήσαντο καὶ μετῆλθον,μίαν πυρὰν νήσαντες ἐμπρήσωμεν αὐτόχειρεςπάσας, ὑπὸ ψήφου μιᾶς, πρώτην δὲ τὴν Λύκωνος.

Χορὸς γερόντωνοὐ γὰρ μὰ τὴν Δήμητρʼ ἐμοῦ ζῶντος ἐγχανοῦνται·ἐπεὶ οὐδὲ Κλεομένης, ὃς αὐτὴν κατέσχε πρῶτος,ἀπῆθεν ἀψάλακτος, ἀλλʼὅμως Λακωνικὸν πνέωνᾤχετο θὤπλα παραδοὺς ἐμοί,σμικρὸν ἔχων πάνυ τριβώνιον,πινῶν ῥυπῶν ἀπαράτιλτος,ἓξ ἐτῶν ἄλουτος.

Χορὸς γερόντωνοὕτως ἐπολιόρκησʼ ἐγὼ τὸν ἄνδρʼ ἐκεῖνον ὠμῶςἐφʼ ἑπτακαίδεκʼ ἀσπίδων πρὸς ταῖς πύλαις καθεύδων.τασδὶ δὲ τὰς Εὐριπίδῃ θεοῖς τε πᾶσιν ἐχθρὰςἐγὼ οὐκ ἄρα σχήσω παρὼν τολμήματος τοσούτου;μή νυν ἔτʼ ἐν τῇ τετραπόλει τοὐμὸν τροπαῖον εἴη.

Χορὸς γερόντωνἀλλʼ αὐτὸ γάρ μοι τῆς ὁδοῦλοιπόν ἐστι χωρίοντὸ πρὸς πόλιν τὸ σιμόν, οἷ σπουδὴν ἔχω·χὤπως ποτʼ ἐξαμπρεύσομεντοῦτʼ ἄνευ κανθηλίου.