καὶ νὴ Δία παχύ.Καλονίκηκᾆτα πῶς οὐχ ἥκομεν;Λυσιστράτηοὐχ οὗτος ὁ τρόπος· ταχὺ γὰρ ἂν ξυνήλθομεν.ἀλλʼ ἔστιν ὑπʼ ἐμοῦ πρᾶγμʼ ἀνεζητημένονπολλαῖσί τʼ ἀγρυπνίαισιν ἐρριπτασμένον.Καλονίκηἦ πού τι λεπτόν ἐστι τοὐρριπτασμένον.Λυσιστράτηοὕτω γε λεπτὸν ὥσθʼ ὅλης τῆς Ἑλλάδοςἐν ταῖς γυναιξίν ἐστιν ἡ σωτηρία.Καλονίκηἐν ταῖς γυναιξίν; ἐπʼ ὀλίγου γʼ ὠχεῖτʼ ἄρα.Λυσιστράτηὡς ἔστʼ ἐν ἡμῖν τῆς πόλεως τὰ πράγματα,ἢ μηκέτʼ εἶναι μήτε Πελοποννησίους—Καλονίκηβέλτιστα τοίνυν μηκέτʼ εἶναι νὴ Δία.ΛυσιστράτηΒοιωτίους τε πάντας ἐξολωλέναι.Καλονίκημὴ δῆτα πάντας γʼ, ἀλλʼ ἄφελε τὰς ἐγχέλεις.Λυσιστράτηπερὶ τῶν Ἀθηνῶν δʼ οὐκ ἐπιγλωττήσομαιτοιοῦτον οὐδέν· ἀλλʼ ὑπονόησον σύ μοι.ἢν δὲ ξυνέλθωσʼ αἱ γυναῖκες ἐνθάδεαἵ τʼ ἐκ Βοιωτῶν αἵ τε Πελοποννησίωνἡμεῖς τε, κοινῇ σώσομεν τὴν Ἑλλάδα.Καλονίκητί δʼ ἂν γυναῖκες φρόνιμον ἐργασαίατοἢ λαμπρόν, αἳ καθήμεθʼ ἐξηνθισμέναι,κροκωτοφοροῦσαι καὶ κεκαλλωπισμέναικαὶ Κιμμερίκʼ ὀρθοστάδια καὶ περιβαρίδας;Λυσιστράτηταῦτʼ αὐτὰ γάρ τοι κἄσθʼ ἃ σώσειν προσδοκῶ,τὰ κροκωτίδια καὶ τὰ μύρα χαἰ περιβαρίδεςχἤγχουσα καὶ τὰ διαφανῆ χιτώνια.Καλονίκητίνα δὴ τρόπον ποθʼ;Λυσιστράτηὥστε τῶν νῦν μηδέναἀνδρῶν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἄρεσθαι δόρυ—Καλονίκηκροκωτὸν ἄρα νὴ τὼ θεὼ ʼγὼ βάψομαι.