ταῖς πρεσβυτάταις γὰρ προστέτακται τοῦτο δρᾶν,ἕως ἂν ἡμεῖς ταῦτα συντιθώμεθα,θύειν δοκούσαις καταλαβεῖν τὴν ἀκρόπολιν.Λαμπιτώπαντᾷ κʼ ἔχοι, καὶ τᾷδε γὰρ λέγεις καλῶς.Λυσιστράτητί δῆτα ταῦτʼ οὐχ ὡς τάχιστʼ ὦ Λαμπιτοῖξυνωμόσαμεν, ὅπως ἂν ἀρρήκτως ἔχῃ;Λαμπιτώπάρφαινε μὰν τὸν ὅρκον, ὡς ὀμιόμεθα.Λυσιστράτηκαλῶς λέγεις. ποῦ ʼσθʼ ἡ Σκύθαινα; ποῖ βλέπεις;θὲς ἐς τὸ πρόσθεν ὑπτίαν τὴν ἀσπίδα,καί μοι δότω τὰ τόμιά τις.ΚαλονίκηΛυσιστράτητίνʼ ὅρκον ὁρκώσεις ποθʼ ἡμᾶς;Λυσιστράτηὅντινα;εἰς ἀσπίδʼ, ὥσπερ φάσʼ ἐν Αἰσχύλῳ ποτέ,μηλοσφαγούσας.Καλονίκημὴ σύ γʼ ὦ Λυσιστράτηεἰς ἀσπίδʼ ὀμόσῃς μηδὲν εἰρήνης πέρι.Λυσιστράτητίς ἂν οὖν γένοιτʼ ἂν ὅρκος;Καλονίκηεἰ λευκόν ποθενἵππον λαβοῦσαι τόμιον ἐντεμοίμεθα.Λυσιστράτηποῖ λευκὸν ἵππον;Καλονίκηἀλλὰ πῶς ὀμούμεθαἡμεῖς;Λυσιστράτηἐγώ σοι νὴ Δίʼ, ἢν βούλῃ, φράσω.θεῖσαι μέλαιναν κύλικα μεγάλην ὑπτίαν,μηλοσφαγοῦσαι Θάσιον οἴνου σταμνίονὀμόσωμεν ἐς τὴν κύλικα μὴ ʼπιχεῖν ὕδωρ.Λαμπιτώφεῦ δᾶ τὸν ὅρκον ἄφατον ὡς ἐπαινίω.Λυσιστράτηφερέτω κύλικά τις ἔνδοθεν καὶ σταμνίον.Μυρρίνηὦ φίλταται γυναῖκες, ὁ κεραμεὼν ὅσος.