ὁρῶντε τὴν πτέρωσιν; ἦν γὰρ ὦ ξένοιἄνθρωπος.Ἐυελπίδηςοὐ σοῦ καταγελῶμεν.Ἔποψἀλλὰ τοῦ;Ἐυελπίδηςτὸ ῥάμφος ἡμῖν σου γέλοιον φαίνεται.Ἔποψτοιαῦτα μέντοι Σοφοκλέης λυμαίνεταιἐν ταῖς τραγῳδίαισιν ἐμὲ τὸν Τηρέα.ἘυελπίδηςΤηρεὺς γὰρ εἶ σύ; πότερον ὄρνις ἢ ταὧς;Ἔποψὄρνις ἔγωγε.Ἐυελπίδηςκᾆτά σοι ποῦ τὰ πτερά;Ἔποψἐξερρύηκε.Ἐυελπίδηςπότερον ὑπὸ νόσου τινός;Ἔποψοὔκ, ἀλλὰ τὸν χειμῶνα πάντα τὤρνεαπτερορρυεῖ τε καὖθις ἕτερα φύομεν.ἀλλʼ εἴπατόν μοι σφὼ τίνʼ ἐστόν;Ἐυελπίδηςνώ; βροτώ.Ἔποψποδαπὼ τὸ γένος;Ἐυελπίδηςὅθεν αἱ τριήρεις αἱ καλαί.Ἔποψμῶν ἡλιαστά;Ἐυελπίδηςμἀλλὰ θατέρου τρόπου,ἀπηλιαστά.Ἔποψσπείρεται γὰρ τοῦτʼ ἐκεῖτὸ σπέρμʼ;Ἐυελπίδηςὀλίγον ζητῶν ἂν ἐξ ἀγροῦ λάβοις.Ἔποψπράγους δὲ δὴ τοῦ δεομένω δεῦρʼ ἤλθετον;Ἐυελπίδηςσοὶ ξυγγενέσθαι βουλομένω.Ἔποψτίνος πέρι;Ἐυελπίδηςὅτι πρῶτα μὲν ἦσθʼ ἄνθρωπος ὥσπερ νὼ ποτέ,κἀργύριον ὠφείλησας ὥσπερ νὼ ποτέ,κοὐκ ἀποδιδοὺς ἔχαιρες ὥσπερ νὼ ποτέ·