κἀναπυθώμεθα τούσδε τίνες ποτὲκαὶ πόθεν ἔμολον† ἐπὶ τίνα τʼ ἐπίνοιαν. †ἰὼ ἔποψ σέ τοι καλῶ.

Ἔποψκαλεῖς δὲ τοῦ κλύειν θέλων;Χορόςτίνες ποθʼ οἵδε καὶ πόθεν;Ἔποψξείνω σοφῆς ἀφʼ Ἑλλάδος.Χορόςτύχη δὲ ποία κομίζειποτʼ αὐτὼ πρὸς ὄρνιθαςἐλθεῖν;Ἔποψἔρωςβίου διαίτης τε καὶσοῦ ξυνοικεῖν τέ σοικαὶ ξυνεῖναι τὸ πᾶν.Χορόςτί φῄς;λέγουσι δὴ τίνας λόγους;Ἔποψἄπιστα καὶ πέρα κλύειν.Χορόςὁρᾷ τι κέρδος ἐνθάδʼ ἄξιονμονῆς, ὅτῳ πέποιθʼἐμοὶ ξυνὼν κρατεῖν ἂν ἢ τὸν ἐχθρὸν ἢφίλοισιν ὠφελεῖν ἔχειν;Ἔποψλέγει μέγαν τινʼ ὄλβον οὔτελεκτὸν οὔτε πιστόν· ὡςσὰ γὰρ τὰ πάντα ταῦτα καὶτὸ τῇδε καὶ τὸ κεῖσε καὶτὸ δεῦρο προσβιβᾷ λέγων.Χορόςπότερα μαινόμενος;Ἔποψἄφατον ὡς φρόνιμος.Χορόςἔνι σοφόν τι φρενί;