βέμβικος οὐδὲν διαφέρειν δεῖ.Πισθέταιροςμανθάνωβέμβικα· καὶ μὴν ἔστι μοι νὴ τὸν Δίακάλλιστα Κορκυραῖα τοιαυτὶ πτερά.Συκοφάντηςοἴμοι τάλας μάστιγʼ ἔχεις.Πισθέταιροςπτερὼ μὲν οὖν,οἷσί σε ποιήσω τήμερον βεμβικιᾶν.Συκοφάντηςοἴμοι τάλας.Πισθέταιροςοὐ πτερυγιεῖς ἐντευθενί;οὐκ ἀπολιβάξεις ὦ κάκιστʼ ἀπολούμενος;πικρὰν τάχʼ ὄψει στρεψοδικοπανουργίαν.ἀπίωμεν ἡμεῖς ξυλλαβόντες τὰ πτερά.

Χορόςπολλὰ δὴ καὶ καινὰ καὶ θαυμάστʼἐπεπτόμεσθα καὶδεινὰ πράγματʼ εἴδομεν.ἔστι γὰρ δένδρον πεφυκὸςἔκτοπόν τι Καρδίας ἀ-πωτέρω Κλεώνυμος,χρήσιμον μὲν οὐδέν, ἄλλωςδὲ δειλὸν καὶ μέγα.τοῦτο τοῦ μὲν ἦρος ἀεὶβλαστάνει καὶ συκοφαντεῖ,τοῦ δὲ χειμῶνος πάλιν τὰςἀσπίδας φυλλορροεῖ.

Χορόςἔστι δʼ αὗ χώρα πρὸς αὐτῷτῷ σκότῳ πόρρω τις ἐντῇ λύχνων ἐρημίᾳ,ἔνθα τοῖς ἥρωσιν ἄνθρωποιξυναριστῶσι καὶ ξύν-εισι πλὴν τῆς ἑσπέρας.