ἀτὰρ ἔστι γʼ ὁποίαν λέγετον εὐδαίμων πόλιςπαρὰ τὴν ἐρυθρὰν θάλατταν.Ἐυελπίδηςοἴμοι μηδαμῶςἡμῖν παρὰ τὴν θάλατταν, ἵνʼ ἀνακύψεταικλητῆρʼ ἄγουσʼ ἕωθεν ἡ Σαλαμινία.Ἑλληνικὴν δὲ πόλιν ἔχεις ἡμῖν φράσαι;Ἔποψτί οὐ τὸν Ἠλεῖον Λέπρεον οἰκίζετονἐλθόνθʼ;Ἐυελπίδηςὁτιὴ νὴ τοὺς θεοὺς ὅσʼ οὐκ ἰδὼνβδελύττομαι τὸν Λέπρεον ἀπὸ Μελανθίου.Ἔποψἀλλʼ εἰσὶν ἕτεροι τῆς Λοκρίδος Ὀπούντιοι,ἵνα χρὴ κατοικεῖν.Ἐυελπίδηςἀλλʼ ἔγωγʼ Ὀπούντιοςοὐκ ἂν γενοίμην ἐπὶ ταλάντῳ χρυσίου.οὗτος δὲ δὴ τίς ἔσθʼ ὁ μετʼ ὀρνίθων βίος;σὺ γὰρ οἶσθʼ ἀκριβῶς.Ἔποψοὐκ ἄχαρις ἐς τὴν τριβήν·οὗ πρῶτα μὲν δεῖ ζῆν ἄνευ βαλλαντίου.Ἐυελπίδηςπολλήν γʼ ἀφεῖλες τοῦ βίου κιβδηλίαν.Ἔποψνεμόμεσθα δʼ ἐν κήποις τὰ λευκὰ σήσαμακαὶ μύρτα καὶ μήκωνα καὶ σισύμβρια.Ἐυελπίδηςὑμεῖς μὲν ἆρα ζῆτε νυμφίων βίον.Πισθέταιροςφεῦ φεῦ·ἦ μέγʼ ἐνορῶ βούλευμʼ ἐν ὀρνίθων γένει,καὶ δύναμιν ἣ γένοιτʼ ἄν, εἰ πίθοισθέ μοι. Ἔποψτί σοι πιθώμεσθʼ;Πισθέταιροςὅ τι πίθησθε; πρῶτα μὲνμὴ περιπέτεσθε πανταχῇ κεχηνότες·ὡς τοῦτʼ ἄτιμον τοὔργον ἐστίν. αὐτίκαἐκεῖ παρʼ ἡμῖν τοὺς πετομένους ἢν ἔρῃ,