ὡς βλακικῶς διακονεῖς·οὐ θᾶττον ἐγκονήσεις;

Χορόςφερέτω κάλαθον ταχύ τις πτερύγων,σὺ δʼ αὖθις ἐξόρμα —Πισθέταιροςτύπτων γε τοῦτον ὡδί.Χορόςπάνυ γὰρ βραδύς ἐστί τις ὥσπερ ὄνος.ΠισθέταιροςΜανῆς γάρ ἐστι δειλός.Χορόςσὺ δὲ τὰ πτερὰ πρῶτονδιάθες τάδε κόσμῳ,τά τε μουσίχʼ ὁμοῦ τά τε μαντικὰ καὶτὰ θαλάττιʼ. ἔπειτα δʼ ὅπως φρονίμωςπρὸς ἄνδρʼ ὁρῶν πτερώσεις.

Πισθέταιροςοὔ τοι μὰ τὰς κερχνῇδας ἔτι σοῦ σχήσομαι,οὕτως ὁρῶν σε δειλὸν ὄντα καὶ βραδύν.

Πατραλοίαςγενοίμαν αἰετὸς ὑψιπέτας,ὡς ἀμποταθείην ὑπὲρ ἀτρυγέτουγλαυκᾶς ἐπʼ οἶδμα λίμνας.Πισθέταιροςἔοικεν οὐ ψευδαγγελήσειν ἅγγελος.ᾄδων γὰρ ὅδε τις αἰετοὺς προσέρχεται.Πατραλοίαςαἰβοῖ·οὐκ ἔστιν οὐδὲν τοῦ πέτεσθαι γλυκύτερον·ὀρνιθομανῶ γὰρ καὶ πέτομαι καὶ βούλομαιοἰκεῖν μεθʼ ὑμῶν κἀπιθυμῶ τῶν νόμων.Πισθέταιροςποίων νόμων; πολλοὶ γὰρ ὀρνίθων νόμοι.Πατραλοίαςπάντων· μάλιστα δʼ ὅτι καλὸν νομίζεταιτὸν πατέρα τοῖς ὄρνισιν ἄγχειν καὶ δάκνειν.Πισθέταιροςκαὶ νὴ Δίʼ ἀνδρεῖόν γε πάνυ νομιζομεν,ὃς ἂν πεπλήγῃ τὸν πατέρα νεοττὸς ὤν.Πατραλοίαςδιὰ ταῦτα μέντοι δεῦρʼ ἀνοικισθεὶς ἐγὼἄγχειν ἐπιθυμῶ τὸν πατέρα καὶ πάντʼ ἔχειν.