ἠρινά τε βοσκόμεθα παρθένιαλευκότροφα μύρτα Χαρίτων τε κηπεύματα.

Χορόςτοῖς κριταῖς εἰπεῖν τι βουλόμεσθα τῆς νίκης πέρι,ὅσʼ ἀγάθʼ, ἢν κρίνωσιν ἡμᾶς, πᾶσιν αὐτοῖς δώσομεν,ὥστε κρείττω δῶρα πολλῷ τῶν Ἀλεξάνδρου λαβεῖν.πρῶτα μὲν γὰρ οὗ μάλιστα πᾶς κριτὴς ἐφίεται,γλαῦκες ὑμᾶς οὔποτʼ ἐπιλείψουσι Λαυρειωτικαί·ἀλλʼ ἐνοικήσουσιν ἔνδον, ἔν τε τοῖς βαλλαντίοιςἐννεοττεύσουσι κἀκλέψουσι μικρὰ κέρματα.εἶτα πρὸς τούτοισιν ὥσπερ ἐν ἱεροῖς οἰκήσετε·τὰς γὰρ ὑμῶν οἰκίας ἐρέψομεν πρὸς αἰετόν·κἂν λαχόντες ἀρχίδιον εἶθʼ ἁρπάσαι βούλησθέ τι,ὀξὺν ἱερακίσκον ἐς τὰς χεῖρας ὑμῖν δώσομεν.ἢν δέ που δειπνῆτε, πρηγορεῶνας ὑμῖν πέμψομεν.ἢν δὲ μὴ κρίνητε, χαλκεύεσθε μηνίσκους φορεῖνὥσπερ ἀνδριάντες· ὡς ὑμῶν ὃς ἂν μὴ μῆνʼ ἔχῃ,ὅταν ἔχητε χλανίδα λευκήν, τότε μάλισθʼ οὕτω δίκηνδώσεθʼ ἡμῖν, πᾶσι τοῖς ὄρνισι κατατιλώμενοι.

Πισθέταιροςτὰ μὲν ἱέρʼ ἡμῖν ἐστιν ὦρνιθες καλά·ἀλλʼ ὡς ἀπὸ τοῦ τείχους πάρεστιν ἄγγελοςοὐδείς, ὅτου πευσόμεθα τἀκεῖ πράγματα.ἀλλʼ οὑτοσὶ τρέχει τις Ἀλφειὸν πνέων.Ἄγγελος Αποῦ ποῦ ʼστι, ποῦ ποῦ ποῦ ʼστι, ποῦ ποῦ ποῦ ʼστι ποῦ,ποῦ Πισθέταιρός ἐστιν ἅρχων;Πισθέταιροςοὑτοσί.Ἄγγελος Αἐξῳκοδόμηταί σοι τὸ τεῖχος.Πισθέταιροςεὖ λέγεις.Ἄγγελος Ακάλλιστον ἔργον καὶ μεγαλοπρεπέστατον·ὥστʼ ἂν ἐπάνω μὲν Προξενίδης ὁ Κομπασεὺςκαὶ Θεογένης ἐναντίω δύʼ ἅρματε,