εὖ γʼ ὦ πότνια δέσποινʼ Ἀθηναία ποιῶνἀπόλωλʼ ἐκεῖνος κἀν δέοντι τῇ πόλει,ἢ πρίν γε τὸν μυττωτὸν ἡμῖν ἐγχέαι.Πόλεμοςοὔκουν ἕτερον δῆτʼ ἐκ Λακεδαίμονος μέτειἀνύσας τι;Κύδοιμοςταῦτʼ ὦ δέσποθʼ.Πόλεμοςἧκέ νυν ταχύ.Τρυγαῖοςὦνδρες τί πεισόμεσθα; νῦν ἀγὼν μέγας.ἀλλʼ εἴ τις ὑμῶν ἐν Σαμοθρᾴκῃ τυγχάνειμεμυημένος, νῦν ἐστιν εὔξασθαι καλὸνἀποστραφῆναι τοῦ μετιόντος τὼ πόδε.Κύδοιμοςοἴμοι τάλας, οἴμοι γε κἄτʼ οἴμοι μάλα.Πόλεμοςτί ἔστι; μῶν οὐκ αὖ φέρεις;Κύδοιμοςἀπόλωλε γὰρκαὶ τοῖς Λακεδαιμονίοισιν ἁλετρίβανος.Πόλεμοςπῶς ὦ πανοῦργʼ;Κύδοιμοςἐς τἀπὶ Θρᾴκης χωρίαχρήσαντες ἑτέροις αὐτὸν εἶτʼ ἀπώλεσαν.Τρυγαῖοςεὖ γʼ εὖ γε ποιήσαντες ὦ Διοσκόρω.ἴσως ἂν εὖ γένοιτο· θαρρεῖτʼ ὦ βροτοί.Πόλεμοςἀπόφερε τὰ σκεύη λαβὼν ταυτὶ πάλιν·ἐγὼ δὲ δοίδυκʼ εἰσιὼν ποιήσομαι.Τρυγαῖοςνῦν τοῦτʼ ἐκεῖνʼ ἥκει τὸ Δάτιδος μέλος,ὃ δεφόμενός ποτʼ ᾖδε τῆς μεσημβρίας,ὡς ἥδομαι καὶ χαίρομαι κεὐφραίνομαι.νῦν ἐστιν ἡμῖν ὦνδρες Ἕλληνες καλὸνἀπαλλαγεῖσι πραγμάτων τε καὶ μαχῶνἐξελκύσαι τὴν πᾶσιν Εἰρήνην φίλην,πρὶν ἕτερον αὖ δοίδυκα κωλῦσαί τινα.ἀλλʼ ὦ γεωργοὶ κἄμποροι καὶ τέκτονες