κοὐκ ἔσθʼ ὅπως διαδὺς ἂν ἡμᾶς ἔτι λάθοι,τί οὐκ ἀπεκοιμήθημεν ὅσον ὅσον στίλην;Βδελυκλέωνἀλλʼ ὦ πόνηρʼ ἥξουσιν ὀλίγον ὕστερονοἱ ξυνδικασταὶ παρακαλοῦντες τουτονὶτὸν πατέρα.Σωσίαςτίλέγεις; ἀλλὰ νῦν γʼ ὄρθρος βαθύς.Βδελυκλέωννὴ τὸν Δίʼ, ὀψὲ γοῦν ἀνεστήκασι νῦν.ὡς ἀπὸ μέσων νυκτῶν γε παρακαλοῦσʼ ἀεί,λύχνους ἔχοντες καὶ μινυρίζοντες μέληἀρχαῖα μελισιδωνοφρυνιχήρατα,οἷς ἐκκαλοῦνται τοῦτον.Σωσίαςοὐκοῦν, ἢν δέῃ,ἤδη ποτʼ αὐτοὺς τοῖς λίθοις βαλλήσομεν.Βδελυκλέωνἀλλʼ ὦ πόνηρε τὸ γένος ἤν τις ὀργίσῃτὸ τῶν γερόντων, ἔσθʼ ὅμοιον σφηκιᾷ.ἔχουσι γὰρ καὶ κέντρον ἐκ τῆς ὀσφύοςὀξύτατον, ᾧ κεντοῦσι, καὶ κεκραγότεςπηδῶσι καὶ βάλλουσιν ὥσπερ φέψαλοι.Σωσίαςμὴ φροντίσῃς· ἐὰν ἐγὼ λίθους ἔχω,πολλῶν δικαστῶν σφηκιὰν διασκεδῶ.

Χορόςχώρει πρόβαινʼ ἐρρωμένως. ὦ Κωμία βραδύνεις.μὰ τὸν Δίʼ οὐ μέντοι πρὸ τοῦ γʼ, ἀλλʼ ἦσθʼ ἱμὰς κύνειος·νυνὶ δὲ κρείττων ἐστί σου Χαρινάδης βαδίζειν.ὦ Στρυμόδωρε Κονθυλεῦ, βέλτιστε συνδικαστῶν,Εὐεργίδης ἆρʼ ἐστί που ʼνταῦθʼ ἢ Χάβης ὁ Φλυεύς;πάρεσθʼ ὃ δὴ λοιπόν γʼ ἔτʼ ἐστίν, ἀππαπαῖ παπαιάξ,ἥβης ἐκείνης ἡνίκʼ ἐν Βυζαντίῳ ξυνῆμενφρουροῦντʼ ἐγώ τε καὶ σύ· κᾆτα περιπατοῦντε νύκτωρτῆς ἀρτοπώλιδος λαθόντʼ ἐκλέψαμεν τὸν ὅλμον,κᾆθʼ ἥψομεν τοῦ κορκόρου κατασχίσαντες αὐτόν.