οἴμοι τί οὖν δῆθʼ ὁ κακοδαίμων πείσομαι;ἀπὸ γὰρ ὀλοῦμαι μὴ μαθὼν γλωττοστροφεῖν.ἀλλʼ ὦ Νεφέλαι χρηστόν τι συμβουλεύσατε.Χορόςἡμεῖς μὲν ὦ πρεσβῦτα συμβουλεύομεν,εἴ σοί τις υἱός ἐστιν ἐκτεθραμμένος,πέμπειν ἐκεῖνον ἀντὶ σαυτοῦ μανθάνειν.Στρεψιάδηςἀλλʼ ἔστʼ ἔμοιγʼ υἱὸς καλός τε κἀγαθός·ἀλλʼ οὐκ ἐθέλει γὰρ μανθάνειν. τί ἐγὼ πάθω;Χορόςσὺ δʼ ἐπιτρέπεις;Στρεψιάδηςεὐσωματεῖ γὰρ καὶ σφριγᾷ,κἄστʼ ἐκ γυναικῶν εὐπτέρων τῶν Κοισύρας.ἀτὰρ μέτειμί γʼ αὐτόν· ἢν δὲ μὴ ʼθέλῃ,οὐκ ἔσθʼ ὅπως οὐκ ἐξελῶ κʼ τῆς οἰκίας.ἀλλʼ ἐπανάμεινόν μʼ ὀλίγον εἰσελθὼν χρόνον.

Χορόςἆρʼ αἰσθάνει πλεῖστα διʼ ἡμᾶς ἀγάθʼ αὐτίχʼ ἕξωνμόνας θεῶν; ὡςἕτοιμος ὅδʼ ἐστὶν ἅπαντα δρᾶνὅσʼ ἂν κελεύῃς.σὺ δʼ ἀνδρὸς ἐκπεπληγμένου καὶ φανερῶς ἐπηρμένουγνοὺς ἀπολάψεις ὅ τι πλεῖστον δύνασαι,ταχέως· φιλεῖ γάρ πως τὰ τοιαῦθʼ ἑτέρᾳ τρέπεσθαι.

Στρεψιάδηςοὔτοι μὰ τὴν Ὁμίχλην ἔτʼ ἐνταυθοῖ μενεῖς·ἀλλʼ ἔσθιʼ ἐλθὼν τοὺς Μεγακλέους κίονας.Φειδιππίδηςὦ δαιμόνιε, τί χρῆμα πάσχεις ὦ πάτερ;οὐκ εὖ φρονεῖς μὰ τὸν Δία τὸν Ὀλύμπιον.Στρεψιάδηςἰδού γʼ ἰδού, Δίʼ Ὀλύμπιον· τῆς μωρίας,τὸν Δία νομίζειν ὄντα τηλικουτονί.Φειδιππίδηςτί δὲ τοῦτʼ ἐγέλασας ἐτεόν;Στρεψιάδηςἐνθυμούμενοςὅτι παιδάριον εἶ καὶ φρονεῖς ἀρχαιϊκά.