ἀφʼ ἧς τὸ πῦρ ἅπτουσι;Σωκράτηςτὴν ὕαλον λέγεις;Στρεψιάδηςἔγωγε. φέρε τί δῆτʼ ἄν, εἰ ταύτην λαβών,ὁπότε γράφοιτο τὴν δίκην ὁ γραμματεύς,ἀπωτέρω στὰς ὧδε πρὸς τὸν ἥλιοντὰ γράμματʼ ἐκτήξαιμι τῆς ἐμῆς δίκης;Σωκράτηςσοφῶς γε νὴ τὰς Χάριτας.Στρεψιάδηςοἴμʼ ὡς ἥδομαιὅτι πεντετάλαντος διαγέγραπταί μοι δίκη.Σωκράτηςἄγε δὴ ταχέως τουτὶ ξυνάρπασον.Στρεψιάδηςτὸ τί;Σωκράτηςὅπως ἀποστρέψαιʼ ἂν ἀντιδικῶν δίκηνμέλλων ὀφλήσειν μὴ παρόντων μαρτύρων.Στρεψιάδηςφαυλότατα καὶ ῥᾷστʼ.Σωκράτηςεἰπὲ δή.Στρεψιάδηςκαὶ δὴ λέγω.εἰ πρόσθεν ἔτι μιᾶς ἐνεστώσης δίκης,πρὶν τὴν ἐμὴν καλεῖσθʼ, ἀπαγξαίμην τρέχων.Σωκράτηςοὐδὲν λέγεις.Στρεψιάδηςνὴ τοὺς θεοὺς ἔγωγʼ, ἐπεὶοὐδεὶς κατʼ ἐμοῦ τεθνεῶτος εἰσάξει δίκην.Σωκράτηςὑθλεῖς· ἄπερρʼ, οὐκ ἂν διδάξαιμʼ ἄν σʼ ἔτι.Στρεψιάδηςὁτιὴ τί; ναὶ πρὸς τῶν θεῶν ὦ Σώκρατες.Σωκράτηςἀλλʼ εὐθὺς ἐπιλήθει σύ γʼ ἅττʼ ἂν καὶ μάθῃς·ἐπεὶ τί νυνὶ πρῶτον ἐδιδάχθης; λέγε.Στρεψιάδηςφέρʼ ἴδω τί μέντοι πρῶτον ἦν; τί πρῶτον ἦν;τίς ἦν ἐν ᾗ ʼματτόμεθα μέντοι τἄλφιτα;οἴμοι τίς ἦν;Σωκράτηςοὐκ ἐς κόρακας ἀποφθερεῖ,ἐπιλησμότατον καὶ σκαιότατον γερόντιον;