ὥστʼ ἀπειλεῖν φησιν αὐτῇ τοὺς θεοὺς ἑκάστοτεἡνίκʼ ἂν ψευσθῶσι δείπνου κἀπίωσιν οἴκαδε,τῆς ἑορτῆς μὴ τυχόντες κατὰ λόγον τῶν ἡμερῶν.κᾆθʼ ὅταν θύειν δέῃ, στρεβλοῦτε καὶ δικάζετε·πολλάκις δʼ ἡμῶν ἀγόντων τῶν θεῶν ἀπαστίαν,ἡνίκʼ ἂν πενθῶμεν ἢ τὸν Μέμνονʼ ἢ Σαρπηδόνα,σπένδεθʼ ὑμεῖς καὶ γελᾶτʼ· ἀνθʼ ὧν λαχὼν Ὑπέρβολοςτῆτες ἱερομνημονεῖν, κἄπειθʼ ὑφʼ ἡμῶν τῶν θεῶντὸν στέφανον ἀφῃρέθη· μᾶλλον γὰρ οὕτως εἴσεταικατὰ σελήνην ὡς ἄγειν χρὴ τοῦ βίου τὰς ἡμέρας.

Σωκράτηςμὰ τὴν Ἀναπνοὴν μὰ τὸ Χάος μὰ τὸν Ἀέραοὐκ εἶδον οὕτως ἄνδρʼ ἄγροικον οὐδέναοὐδʼ ἄπορον οὐδὲ σκαιὸν οὐδʼ ἐπιλήσμονα·ὅστις σκαλαθυρμάτιʼ ἄττα μικρὰ μανθάνωνταῦτʼ ἐπιλέλησται πρὶν μαθεῖν· ὅμως γε μὴναὐτὸν καλῶ θύραζε δευρὶ πρὸς τὸ φῶς.ποῦ Στρεψιάδης; ἔξει τὸν ἀσκάντην λαβών;Στρεψιάδηςἀλλʼ οὐκ ἐῶσί μʼ ἐξενεγκεῖν οἱ κόρεις.Σωκράτηςἀνύσας τι κατάθου καὶ πρόσεχε τὸν νοῦν.Στρεψιάδηςἰδού.Σωκράτηςἄγε δὴ τί βούλει πρῶτα νυνὶ μανθάνεινὧν οὐκ ἐδιδάχθης πώποτʼ οὐδέν; εἰπέ μοι.πότερα περὶ μέτρων ἢ περὶ ἐπῶν ἢ ῥυθμῶν;Στρεψιάδηςπερὶ τῶν μέτρων ἔγωγʼ· ἔναγχος γάρ ποτεὑπʼ ἀλφιταμοιβοῦ παρεκόπην διχοινίκῳ.Σωκράτηςοὐ τοῦτʼ ἐρωτῶ σʼ, ἀλλʼ ὅ τι κάλλιστον μέτρονἡγεῖ· πότερα τὸ τρίμετρον ἢ τὸ τετράμετρον;Στρεψιάδηςἐγὼ μὲν οὐδὲν πρότερον ἡμιεκτέου.Σωκράτηςοὐδὲν λέγεις ὦνθρωπε.Στρεψιάδηςπερίδου νυν ἐμοί,