οὔκ, ἀλλὰ γυμνοὺς εἰσιέναι νομίζεται.Στρεψιάδηςἀλλʼ οὐχὶ φωράσων ἔγωγʼ εἰσέρχομαι.Σωκράτηςκατάθου. τί ληρεῖς;Στρεψιάδηςεἰπὲ δή νύν μοι·Σωκράτηςτὸ τί;Στρεψιάδηςἢν ἐπιμελὴς ὦ καὶ προθύμως μανθάνω,τῷ τῶν μαθητῶν ἐμφερὴς γενήσομαι;Σωκράτηςοὐδὲν διοίσεις Χαιρεφῶντος τὴν φύσιν.Στρεψιάδηςοἴμοι κακοδαίμων ἡμιθνὴς γενήσομαι.Σωκράτηςοὐ μὴ λαλήσεις, ἀλλʼ ἀκολουθήσεις ἐμοὶἀνύσας τι δευρὶ θᾶττον;Στρεψιάδηςἐς τὼ χεῖρέ νυνδός μοι μελιτοῦτταν πρότερον· ὡς δέδοικʼ ἐγὼεἴσω καταβαίνων ὥσπερ ἐς Τροφωνίου.Σωκράτηςχώρει· τί κυπτάζεις ἔχων περὶ τὴν θύραν;

Χορόςἀλλʼ ἴθι χαίρων τῆς ἀνδρείαςοὕνεκα ταύτης.εὐτυχία γένοιτο τἀνθρώπῳ,ὅτι προήκωνἐς βαθὺ τῆς ἡλικίαςνεωτέροις τὴν φύσιν αὑτοῦπράγμασιν χρωτίζεταικαὶ σοφίαν ἐπασκεῖ.

Χορόςὦ θεώμενοι κατερῶ πρὸς ὑμᾶς ἐλευθέρωςτἀληθῆ νὴ τὸν Διόνυσον τὸν ἐκθρέψαντά με.οὕτω νικήσαιμί τʼ ἐγὼ καὶ νομιζοίμην σοφός,ὡς ὑμᾶς ἡγούμενος εἶναι θεατὰς δεξιοὺςκαὶ ταύτην σοφώτατʼ ἔχειν τῶν ἐμῶν κωμῳδιῶν,πρώτους ἠξίωσʼ ἀναγεῦσʼ ὑμᾶς, ἣ παρέσχε μοιἔργον πλεῖστον· εἶτʼ ἀνεχώρουν ὑπʼ ἀνδρῶν φορτικῶν