ὥστε γέ σου πολλοὺς ἐπὶ ταῖσι θύραις ἀεὶ καθῆσθαι,βουλομένους ἀνακοινοῦσθαί τε καὶ ἐς λόγον ἐλθεῖνπράγματα κἀντιγραφὰς πολλῶν ταλάντων,ἄξια σῇ φρενὶ συμβουλευσομένους μετὰ σοῦ.

Χορόςἀλλʼ ἐγχείρει τὸν πρεσβύτην ὅ τι περ μέλλεις προδιδάσκειν,καὶ διακίνει τὸν νοῦν αὐτοῦ καὶ τῆς γνώμης ἀποπειρῶ.

Σωκράτηςἄγε δὴ κάτειπέ μοι σὺ τὸν σαυτοῦ τρόπον,ἵνʼ αὐτὸν εἰδὼς ὅστις ἐστὶ μηχανὰςἤδη ʼπὶ τούτοις πρὸς σὲ καινὰς προσφέρω.Στρεψιάδηςτί δέ; τειχομαχεῖν μοι διανοεῖ πρὸς τῶν θεῶν;Σωκράτηςοὔκ, ἀλλὰ βραχέα σου πυθέσθαι βούλομαι.ἦ μνημονικὸς εἶ;Στρεψιάδηςδύο τρόπω νὴ τὸν Δία·ἢν μὲν γὰρ ὀφείληταί τί μοι, μνήμων πάνυ·ἐὰν δʼ ὀφείλω, σχέτλιος, ἐπιλήσμων πάνυ.Σωκράτηςἔνεστι δῆτα μανθάνειν ἐν τῇ φύσει;Στρεψιάδηςλέγειν μὲν οὐκ ἔνεστʼ, ἀποστερεῖν δʼ ἔνι.Σωκράτηςπῶς οὖν δυνήσει μανθάνειν;Στρεψιάδηςἀμέλει καλῶς.Σωκράτηςἄγε νυν ὅπως, ὅταν τι προβάλλω σοι σοφὸνπερὶ τῶν μετεώρων, εὐθέως ὑφαρπάσει.Στρεψιάδηςτί δαί; κυνηδὸν τὴν σοφίαν σιτήσομαι;Σωκράτηςἄνθρωπος ἀμαθὴς οὑτοσὶ καὶ βάρβαρος.δέδοικά σʼ ὦ πρεσβῦτα μὴ πληγῶν δέει.φέρʼ ἴδω τί δρᾷς, ἤν τίς σε τύπτῃ;Στρεψιάδηςτύπτομαι,ἔπειτʼ ἐπισχὼν ὀλίγον ἐπιμαρτύρομαι,εἶτʼ αὖθις ἀκαρῆ διαλιπὼν δικάζομαι.Σωκράτηςἴθι νυν κατάθου θοἰμάτιον.Στρεψιάδηςἠδίκηκά τι;