ἀλλὰ σεαυτὸν θαρρῶν παράδος τοῖς ἡμετέροις προπόλοισιν.Στρεψιάδηςδράσω ταῦθʼ ὑμῖν πιστεύσας· ἡ γὰρ ἀνάγκη με πιέζειδιὰ τοὺς ἵππους τοὺς κοππατίας καὶ τὸν γάμον ὅς μʼ ἐπέτριψεν.νῦν οὖν ἀτεχνῶς ὅ τι βούλονταιτουτὶ τοὐμὸν σῶμʼ αὐτοῖσινπαρέχω, τύπτειν πεινῆν διψῆναὐχμεῖν ῥιγῶν ἀσκὸν δείρειν,εἴπερ τὰ χρέα διαφευξοῦμαι,τοῖς τʼ ἀνθρώποις εἶναι δόξωθρασὺς εὔγλωττος τολμηρὸς ἴτηςβδελυρὸς ψευδῶν συγκολλητὴςεὑρησιεπὴς περίτριμμα δικῶνκύρβις κρόταλον κίναδος τρύμημάσθλης εἴρων γλοιὸς ἀλαζὼνκέντρων μιαρὸς στρόφις ἀργαλέοςματιολοιχός·ταῦτʼ εἴ με καλοῦσʼ ἁπαντῶντες,δρώντων ἀτεχνῶς ὅ τι χρῄζουσιν,κεἰ βούλονταινὴ τὴν Δήμητρʼ ἔκ μου χορδὴντοῖς φροντισταῖς παραθέντων.

Χορόςλῆμα μὲν πάρεστι τῷδέ γʼοὐκ ἄτολμον ἀλλʼ ἕτοιμον. ἴσθι δʼ ὡςταῦτα μαθὼν παρʼ ἐμοῦ κλέος οὐρανόμηκεςἐν βροτοῖσιν ἕξεις.Στρεψιάδηςτί πείσομαι;Χορόςτὸν πάντα χρόνον μετʼ ἐμοῦζηλωτότατον βίον ἀνθρώπων διάξεις.Στρεψιάδηςἆρά γε τοῦτʼ ἄρʼ ἐγώ ποτʼὄψομαι;