λαμπρός τʼ Αἰθὴρ σεμναί τε θεαὶ Νεφέλαι βροντησικέραυνοι,ἄρθητε φάνητʼ ὦ δέσποιναι τῷ φροντιστῇ μετέωροι.Στρεψιάδηςμήπω μήπω γε πρὶν ἂν τουτὶ πτύξωμαι, μὴ καταβρεχθῶ.τὸ δὲ μηδὲ κυνῆν οἴκοθεν ἐλθεῖν ἐμὲ τὸν κακοδαίμονʼ ἔχοντα.Σωκράτηςἔλθετε δῆτʼ ὦ πολυτίμητοι Νεφέλαι τῷδʼ εἰς ἐπίδειξιν·εἴτʼ ἐπʼ Ὀλύμπου κορυφαῖς ἱεραῖς χιονοβλήτοισι κάθησθε,εἴτʼ Ὠκεανοῦ πατρὸς ἐν κήποις ἱερὸν χορὸν ἵστατε Νύμφαις,εἴτʼ ἄρα Νείλου προχοαῖς ὑδάτων χρυσέαις ἀρύτεσθε πρόχοισιν,ἢ Μαιῶτιν λίμνην ἔχετʼ ἢ σκόπελον νιφόεντα Μίμαντος·ὑπακούσατε δεξάμεναι θυσίαν καὶ τοῖς ἱεροῖσι χαρεῖσαι.

Χορόςἀέναοι Νεφέλαιἀρθῶμεν φανεραὶ δροσερὰν φύσιν εὐάγητον,πατρὸς ἀπʼ Ὠκεανοῦ βαρυαχέοςὑψηλῶν ὀρέων κορυφὰς ἐπὶδενδροκόμους, ἵνατηλεφανεῖς σκοπιὰς ἀφορώμεθα,καρπούς τʼ ἀρδομέναν ἱερὰν χθόνα,καὶ ποταμῶν ζαθέων κελαδήματα,καὶ πόντον κελάδοντα βαρύβρομον·ὄμμα γὰρ αἰθέρος ἀκάματον σελαγεῖταιμαρμαρέαις ἐν αὐγαῖς.ἀλλʼ ἀποσεισάμεναι νέφος ὄμβριονἀθανάτας ἰδέας ἐπιδώμεθατηλεσκόπῳ ὄμματι γαῖαν.

Σωκράτηςὦ μέγα σεμναὶ Νεφέλαι φανερῶς ἠκούσατέ μου καλέσαντος.ᾔσθου φωνῆς ἅμα καὶ βροντῆς μυκησαμένης θεοσέπτου;Στρεψιάδηςκαὶ σέβομαί γʼ ὦ πολυτίμητοι καὶ βούλομαι ἀνταποπαρδεῖνπρὸς τὰς βροντάς· οὕτως αὐτὰς τετρεμαίνω καὶ πεφόβημαι·κεἰ θέμις ἐστίν, νυνί γʼ ἤδη, κεἰ μὴ θέμις ἐστί, χεσείω.

Σωκράτηςοὐ μὴ σκώψει μηδὲ ποιήσεις ἅπερ οἱ τρυγοδαίμονες οὗτοι,