πόθεν δʼ ὑπόχρεως σαυτὸν ἔλαθες γενόμενος;Στρεψιάδηςνόσος μʼ ἐπέτριψεν ἱππικὴ δεινὴ φαγεῖν.ἀλλά με δίδαξον τὸν ἕτερον τοῖν σοῖν λόγοιν,τὸν μηδὲν ἀποδιδόντα. μισθὸν δʼ ὅντινʼ ἂνπράττῃ μʼ ὀμοῦμαί σοι καταθήσειν τοὺς θεούς.Σωκράτηςποίους θεοὺς ὀμεῖ σύ; πρῶτον γὰρ θεοὶἡμῖν νόμισμʼ οὐκ ἔστι.Στρεψιάδηςτῷ γὰρ ὄμνυτʼ; ἢσιδαρέοισιν ὥσπερ ἐν Βυζαντίῳ;Σωκράτηςβούλει τὰ θεῖα πράγματʼ εἰδέναι σαφῶςἅττʼ ἐστὶν ὀρθῶς;Στρεψιάδηςνὴ Δίʼ εἴπερ ἔστι γε.Σωκράτηςκαὶ ξυγγενέσθαι ταῖς Νεφέλαισιν ἐς λόγους,ταῖς ἡμετέραισι δαίμοσιν;Στρεψιάδηςμάλιστά γε.Σωκράτηςκάθιζε τοίνυν ἐπὶ τὸν ἱερὸν σκίμποδα.Στρεψιάδηςἰδοὺ κάθημαι.Σωκράτηςτουτονὶ τοίνυν λαβὲτὸν στέφανον.Στρεψιάδηςἐπὶ τί στέφανον; οἴμοι Σώκρατεςὥσπερ με τὸν Ἀθάμανθʼ ὅπως μὴ θύσετε.Σωκράτηςοὔκ, ἀλλὰ ταῦτα πάντα τοὺς τελουμένουςἡμεῖς ποιοῦμεν.Στρεψιάδηςεἶτα δὴ τί κερδανῶ;Σωκράτηςλέγειν γενήσει τρῖμμα κρόταλον παιπάλη.ἀλλʼ ἔχʼ ἀτρεμί.

Στρεψιάδηςμὰ τὸν Δίʼ οὐ ψεύσει γέ με·καταπαττόμενος γὰρ παιπάλη γενήσομαι.

Σωκράτηςεὐφημεῖν χρὴ τὸν πρεσβύτην καὶ τῆς εὐχῆς ἐπακούειν.ὦ δέσποτʼ ἄναξ ἀμέτρητʼ Ἀήρ, ὃς ἔχεις τὴν γῆν μετέωρον,