ἀλλʼ εἰπέ μοι τὸ πρᾶγμα τοὐξημβλωμένον.Μαθητήςἀλλʼ οὐ θέμις πλὴν τοῖς μαθηταῖσιν λέγειν.Στρεψιάδηςλέγε νυν ἐμοὶ θαρρῶν· ἐγὼ γὰρ οὑτοσὶἥκω μαθητὴς ἐς τὸ φροντιστήριον.Μαθητήςλέξω. νομίσαι δὲ ταῦτα χρὴ μυστήρια.ἀνήρετʼ ἄρτι Χαιρεφῶντα Σωκράτηςψύλλαν ὁπόσους ἅλλοιτο τοὺς αὑτῆς πόδας·δακοῦσα γὰρ τοῦ Χαιρεφῶντος τὴν ὀφρῦνἐπὶ τὴν κεφαλὴν τὴν Σωκράτους ἀφήλατο.Στρεψιάδηςπῶς δῆτα διεμέτρησε;Μαθητήςδεξιώτατα.κηρὸν διατήξας, εἶτα τὴν ψύλλαν λαβὼνἐνέβαψεν ἐς τὸν κηρὸν αὐτῆς τὼ πόδε,κᾆτα ψυχείσῃ περιέφυσαν Περσικαί.ταύτας ὑπολύσας ἀνεμέτρει τὸ χωρίον.Στρεψιάδηςὦ Ζεῦ βασιλεῦ τῆς λεπτότητος τῶν φρενῶν.Μαθητήςτί δῆτʼ ἂν ἕτερον εἰ πύθοιο Σωκράτουςφρόντισμα;Στρεψιάδηςποῖον; ἀντιβολῶ κάτειπέ μοι.Μαθητήςἀνήρετʼ αὐτὸν Χαιρεφῶν ὁ Σφήττιοςὁπότερα τὴν γνώμην ἔχοι, τὰς ἐμπίδαςκατὰ τὸ στόμʼ ᾄδειν ἢ κατὰ τοὐρροπύγιον.Στρεψιάδηςτί δῆτʼ ἐκεῖνος εἶπε περὶ τῆς ἐμπίδος;Μαθητήςἔφασκεν εἶναι τοὔντερον τῆς ἐμπίδοςστενόν· διὰ λεπτοῦ δʼ ὄντος αὐτοῦ τὴν πνοὴνβίᾳ βαδίζειν εὐθὺ τοὐρροπυγίου·ἔπειτα κοῖλον πρὸς στενῷ προσκείμενοντὸν πρωκτὸν ἠχεῖν ὑπὸ βίας τοῦ πνεύματος.Στρεψιάδηςσάλπιγξ ὁ πρωκτός ἐστιν ἄρα τῶν ἐμπίδων.ὦ τρισμακάριος τοῦ διεντερεύματος.