ἴθʼ ἀντιβολῶ σʼ ὦ φίλτατʼ ἀνθρώπων ἐμοὶἐλθὼν διδάσκου.Φειδιππίδηςκαὶ τί σοι μαθήσομαι;Στρεψιάδηςεἶναι παρʼ αὐτοῖς φασιν ἄμφω τὼ λόγω,τὸν κρείττονʼ, ὅστις ἐστί, καὶ τὸν ἥττονα.τούτοιν τὸν ἕτερον τοῖν λόγοιν, τὸν ἥττονα,νικᾶν λέγοντά φασι τἀδικώτερα.ἢν οὖν μάθῃς μοι τὸν ἄδικον τοῦτον λόγον,ἃ νῦν ὀφείλω διὰ σέ, τούτων τῶν χρεῶνοὐκ ἂν ἀποδοίην οὐδʼ ἂν ὀβολὸν οὐδενί.Φειδιππίδηςοὐκ ἂν πιθοίμην· οὐ γὰρ ἂν τλαίην ἰδεῖντοὺς ἱππέας τὸ χρῶμα διακεκναισμένος.Στρεψιάδηςοὐκ ἄρα μὰ τὴν Δήμητρα τῶν γʼ ἐμῶν ἔδει,οὔτʼ αὐτὸς οὔθʼ ὁ ζύγιος οὔθʼ ὁ σαμφόρας·ἀλλʼ ἐξελῶ σʼ ἐς κόρακας ἐκ τῆς οἰκίας.Φειδιππίδηςἀλλʼ οὐ περιόψεταί μʼ ὁ θεῖος Μεγακλέηςἄνιππον. ἀλλʼ εἴσειμι, σοῦ δʼ οὐ φροντιῶ.Στρεψιάδηςἀλλʼ οὐδʼ ἐγὼ μέντοι πεσών γε κείσομαι,ἀλλʼ εὐξάμενος τοῖσιν θεοῖς διδάξομαιαὐτὸς βαδίζων ἐς τὸ φροντιστήριον.πῶς οὖν γέρων ὢν κἀπιλήσμων καὶ βραδὺςλόγων ἀκριβῶν σχινδαλάμους μαθήσομαι;ἰτητέον. τί ταῦτʼ ἔχων στραγγεύομαι,ἀλλʼ οὐχὶ κόπτω τὴν θύραν; παῖ παιδίον.Μαθητήςβάλλʼ ἐς κόρακας· τίς ἐσθʼ ὁ κόψας τὴν θύραν;ΣτρεψιάδηςΦείδωνος υἱὸς Στρεψιάδης Κικυννόθεν.Μαθητήςἀμαθής γε νὴ Δίʼ ὅστις οὑτωσὶ σφόδραἀπεριμερίμνως τὴν θύραν λελάκτικαςκαὶ φροντίδʼ ἐξήμβλωκας ἐξηυρημένην.Στρεψιάδηςσύγγνωθί μοι· τηλοῦ γὰρ οἰκῶ τῶν ἀγρῶν.