ὁ πρωκτός ἐστιν αὐτόχρημʼ ἐν Χάοσιν,τὼ χεῖρʼ ἐν Αἰτωλοῖς, ὁ νοῦς δʼ ἐν Κλωπιδῶν.Νικίαςκράτιστον οὖν νῷν ἀποθανεῖν.Δημοσθένηςἀλλὰ σκόπει,ὅπως ἂν ἀποθάνοιμεν ἀνδρικώτατα.Νικίαςπῶς δῆτα πῶς γένοιτʼ ἂν ἀνδρικώτατα;βέλτιστον ἡμῖν αἷμα ταύρειον πιεῖν.ὁ Θεμιστοκλέους γὰρ θάνατος αἱρετώτερος.Δημοσθένηςμὰ Δίʼ ἀλλʼ ἄκρατον οἶνον ἀγαθοῦ δαίμονος.ἴσως γὰρ ἂν χρηστόν τι βουλευσαίμεθα.Νικίαςἰδού γʼ ἄκρατον. περὶ πότου γοῦν ἐστί σοι;πῶς δʼ ἂν μεθύων χρηστόν τι βουλεύσαιτʼ ἀνήρ;Δημοσθένηςἄληθες οὗτος; κρουνοχυτρολήραιον εἶ.οἶνον σὺ τολμᾷς εἰς ἐπίνοιαν λοιδορεῖν;οἴνου γὰρ εὕροις ἄν τι πρακτικώτερον;ὁρᾷς, ὅταν πίνωσιν ἄνθρωποι τότεπλουτοῦσι διαπράττουσι νικῶσιν δίκαςεὐδαιμονοῦσιν ὠφελοῦσι τοὺς φίλους.ἀλλʼ ἐξένεγκέ μοι ταχέως οἴνου χοᾶ,τὸν νοῦν ἵνʼ ἄρδω καὶ λέγω τι δεξιόν.Νικίαςοἴμοι τί ποθʼ ἡμᾶς ἐργάσει τῷ σῷ πότῳ;Δημοσθένηςἀγάθʼ· ἀλλʼ ἔνεγκʼ· ἐγὼ δὲ κατακλινήσομαι.ἢν γὰρ μεθυσθῶ, πάντα ταυτὶ καταπάσωβουλευματίων καὶ γνωμιδίων καὶ νοιδίων.Νικίαςὡς εὐτυχῶς ὅτι οὐκ ἐλήφθην ἔνδοθενκλέπτων τὸν οἶνον.Δημοσθένηςεἰπέ μοι Παφλαγὼν τί δρᾷ;Νικίαςἐπίπαστα λείξας δημιόπραθʼ ὁ βάσκανοςῥέγκει μεθύων ἐν ταῖσι βύρσαις ὕπτιος.Δημοσθένηςἴθι νυν ἄκρατον ἐγκάναξόν μοι πολὺν