ᾤου δυνατὸς εἶναι λέγειν. ὦ μῶρε τῆς ἀνοίας.Ἀλλαντοπώληςτί δαὶ σὺ πίνων τὴν πόλιν πεποίηκας, ὥστε νυνὶὑπὸ σοῦ μονωτάτου κατεγλωττισμένην σιωπᾶν;Κλέωνἐμοὶ γὰρ ἀντέθηκας ἀνθρώπων τίνʼ; ὅστις εὐθὺςθύννεια θερμὰ καταφαγών, κᾆτʼ ἐπιπιὼν ἀκράτουοἴνου χοᾶ κασαλβάσω τοὺς ἐν Πύλῳ στρατηγούς.Ἀλλαντοπώληςἐγὼ δέ γʼ ἤνυστρον βοὸς καὶ κοιλίαν ὑείανκαταβροχθίσας κᾆτʼ ἐπιπιὼν τὸν ζωμὸν ἀναπόνιπτοςλαρυγγιῶ τοὺς ῥήτορας καὶ Νικίαν ταράξω.Χορόςτὰ μὲν ἄλλα μʼ ἤρεσας λέγων·. ἓν δʼ οὐ προσίεταί με,τῶν πραγμάτων ὁτιὴ μόνος τὸν ζωμὸν ἐκροφήσει.Κλέωνἀλλʼ οὐ λάβρακας καταφαγὼν Μιλησίους κλονήσεις.Ἀλλαντοπώληςἀλλὰ σχελίδας ἐδηδοκὼς ὠνήσομαι μέταλλα.Κλέωνἐγὼ δʼ ἐπεσπηδῶν γε τὴν βουλὴν βίᾳ κυκήσω.Ἀλλαντοπώληςἐγὼ δὲ κινήσω γέ σου τὸν πρωκτὸν ἀντὶ φύσκης.Κλέωνἐγὼ δέ γʼ ἐξέλξω σε τῆς πυγῆς θύραζε κύβδα.Χορόςνὴ τὸν Ποσειδῶ κἀμέ τἄρʼ, ἤνπερ γε τοῦτον ἕλκῃς.

Κλέωνοἷόν σε δήσω ʼνʼ τῷ ξύλῳ.Ἀλλαντοπώληςδιώξομαί σε δειλίας.Κλέωνἡ βύρσα σου θρανεύσεται.Ἀλλαντοπώληςδερῶ σε θύλακον κλοπῆς.Κλέωνδιαπατταλευθήσει χαμαί.Ἀλλαντοπώληςπερικόμματʼ ἔκ σου σκευάσω.Κλέωντὰς βλεφαρίδας σου παρατιλῶ.Ἀλλαντοπώληςτὸν πρηγορεῶνά σοὐκτεμῶ.Δημοσθένηςκαὶ νὴ Δίʼ ἐμβαλόντες αὐτῷπάτταλον μαγειρικῶςἐς τὸ στόμʼ, εἶτα δʼ ἔνδοθεντὴν γλῶτταν ἐξείραντες αὐτοῦσκεψόμεσθʼ εὖ κἀνδρικῶς