ἐν δίκῃ γʼ, ἐπεὶ τὰ κοινὰ πρὶν λαχεῖν κατεσθίεις,κἀποσυκάζεις πιέζων τοὺς ὑπευθύνους σκοπῶν,ὅστις αὐτῶν ὠμός ἐστιν ἢ πέπων ἢ μὴ πέπων,κἄν τινʼ αὐτῶν γνῷς ἀπράγμονʼ ὄντα καὶ κεχηνότα,καταγαγὼν ἐκ Χερρονήσου διαβαλὼν ἀγκυρίσαςεἶτʼ ἀποστρέψας τὸν ὦμον αὐτὸν ἐνεκολήβασας·καὶ σκοπεῖς γε τῶν πολιτῶν ὅστις ἐστὶν ἀμνοκῶν,πλούσιος καὶ μὴ πονηρὸς καὶ τρέμων τὰ πράγματα.Κλέωνξυνεπίκεισθʼ ὑμεῖς; ἐγὼ δʼ ἄνδρες διʼ ὑμᾶς τύπτομαι,ὅτι λέγειν γνώμην ἔμελλον ὡς δίκαιον ἐν πόλειἑστάναι μνημεῖον ὑμῶν ἐστιν ἀνδρείας χάριν.Χορόςὡς δʼ ἀλαζών, ὡς δὲ μάσθλης· εἶδες οἷʼ ὑπέρχεταιὡσπερεὶ γέροντας ἡμᾶς καὶ κοβαλικεύεται;ἀλλʼ ἐὰν ταύτῃ γε νικᾷ, ταυτῃὶ πεπλήξεται·ἢν δʼ ὑπεκκλίνῃ γε δευρί, τὸ σκέλος κυρηβάσει.Κλέωνὦ πόλις καὶ δῆμʼ ὑφʼ οἵων θηρίων γαστρίζομαι.Χορόςκαὶ κέκραγας, ὥσπερ ἀεὶ τὴν πόλιν καταστρέφει;Κλέωνἀλλʼ ἐγώ σε τῇ βοῇ ταύτῃ γε πρῶτα τρέψομαι.Χορόςἀλλʼ ἐὰν μέντοι γε νικᾷς τῇ βοῇ, τήνελλος εἶ·ἢν δʼ ἀναιδείᾳ παρέλθῃ σʼ, ἡμέτερος ὁ πυραμοῦς.Κλέωντουτονὶ τὸν ἄνδρʼ ἐγὼ ʼνδείκνυμι, καὶ φήμʼ ἐξάγεινταῖσι Πελοποννησίων τριήρεσι ζωμεύματα.Ἀλλαντοπώληςναὶ μὰ Δία κἄγωγε τοῦτον, ὅτι κενῇ τῇ κοιλίᾳἐσδραμὼν ἐς τὸ πρυτανεῖον, εἶτα πάλιν ἐκθεῖ πλέᾳ.Δημοσθένηςνὴ Δίʼ ἐξάγων γε τἀπόρρηθʼ, ἅμʼ ἄρτον καὶ κρέαςκαὶ τέμαχος, οὗ Περικλέης οὐκ ἠξιώθη πώποτε.

Κλέωνἀποθανεῖσθον αὐτίκα μάλα.Ἀλλαντοπώληςτριπλάσιον κεκράξομαί σου.Κλέωνκαταβοήσομαι βοῶν σε.Ἀλλαντοπώληςκατακεκράξομαί σε κράζων.