Δημοσθένηςἰατταταιὰξ τῶν κακῶν, ἰατταταῖ.κακῶς Παφλαγόνα τὸν νεώνητον κακὸναὐταῖσι βουλαῖς ἀπολέσειαν οἱ θεοί.ἐξ οὗ γὰρ εἰσήρρησεν ἐς τὴν οἰκίανπληγὰς ἀεὶ προστρίβεται τοῖς οἰκέταις.Νικίαςκάκιστα δῆθʼ οὗτός γε πρῶτος Παφλαγόνωναὐταῖς διαβολαῖς.Δημοσθένηςὦ κακόδαιμον πῶς ἔχεις;Νικίαςκακῶς καθάπερ σύ.Δημοσθένηςδεῦρο δὴ πρόσελθʼ, ἵναξυναυλίαν κλαύσωμεν Οὐλύμπου νόμον.Δημοσθένης καὶ Νικίαςμυμῦ μυμῦ μυμῦ μυμῦ μυμῦ μυμῦ.Δημοσθένηςτί κινυρόμεθʼ ἄλλως; οὐκ ἐχρῆν ζητεῖν τινασωτηρίαν νῷν, ἀλλὰ μὴ κλάειν ἔτι;Νικίαςτίς οὖν γένοιτʼ ἄν;Δημοσθένηςλέγε σύ.Νικίαςσὺ μὲν οὖν μοι λέγε,ἵνα μὴ μάχωμαι.Δημοσθένηςμὰ τὸν Ἀπόλλω ʼγὼ μὲν οὔ.Νικίαςπῶς ἂν σύ μοι λέξειας ἁμὲ χρὴ λέγειν;Δημοσθένηςἀλλʼ εἰπὲ θαρρῶν, εἶτα κἀγὼ σοὶ φράσω.Νικίαςἀλλʼ οὐκ ἔνι μοι τὸ θρέττε. πῶς ἂν οὖν ποτεεἴποιμʼ ἂν αὐτὸ δῆτα κομψευριπικῶς;Δημοσθένηςμὴ ʼμοί γε, μὴ ʼμοί, μὴ διασκανδικίσῃς·ἀλλʼ εὑρέ τινʼ ἀπόκινον ἀπὸ τοῦ δεσπότου.Νικίαςλέγε δὴ μόλωμεν ξυνεχὲς ὡδὶ ξυλλαβών.Δημοσθένηςκαὶ δὴ λέγω μόλωμεν.Νικίαςἐξόπισθε νῦναὐτὸ φάθι τοῦ μόλωμεν.