κεἴ που σίκυον ἴδοιεν ἢ λαγῴδιονἢ χοιρίδιον ἢ σκόροδον ἢ χόνδρους ἅλας,ταῦτʼ ἦν Μεγαρικὰ κἀπέπρατʼ αὐθημερόν.καὶ ταῦτα μὲν δὴ σμικρὰ κἀπιχώρια,πόρνην δὲ Σιμαίθαν ἰόντες Μεγαράδενεανίαι κλέπτουσι μεθυσοκότταβοι·κᾆθʼ οἱ Μεγαρῆς ὀδύναις πεφυσιγγωμένοιἀντεξέκλεψαν Ἀσπασίας πόρνα δύο·κἀντεῦθεν ἀρχὴ τοῦ πολέμου κατερράγηἝλλησι πᾶσιν ἐκ τριῶν λαικαστριῶν.ἐντεῦθεν ὀργῇ Περικλέης οὑλύμπιοςἤστραπτʼ ἐβρόντα ξυνεκύκα τὴν Ἑλλάδα,ἐτίθει νόμους ὥσπερ σκόλια γεγραμμένους,ὡς χρὴ Μεγαρέας μήτε γῇ μήτʼ ἐν ἀγορᾷμήτʼ ἐν θαλάττῃ μήτʼ ἐν οὐρανῷ μένειν.ἐντεῦθεν οἱ Μεγαρῆς, ὅτε δὴ ʼπείνων βάδην,Λακεδαιμονίων ἐδέοντο τὸ ψήφισμʼ ὅπωςμεταστραφείη τὸ διὰ τὰς λαικαστρίας·κοὐκ ἠθέλομεν ἡμεῖς δεομένων πολλάκις.κἀντεῦθεν ἤδη πάταγος ἦν τῶν ἀσπίδων.ἐρεῖ τις, οὐ χρῆν· ἀλλὰ τί ἐχρῆν, εἴπατε.φέρʼ εἰ Λακεδαιμονίων τις ἐκπλεύσας σκάφειἀπέδοτο φήνας κυνίδιον Σεριφίων,καθῆσθʼ ἂν ἐν δόμοισιν; ἦ πολλοῦ γε δεῖ·καὶ κάρτα μέντἂν εὐθέως καθείλκετετριακοσίας ναῦς, ἦν δʼ ἂν ἡ πόλις πλέαθορύβου στρατιωτῶν, περὶ τριηράρχου βοῆς,μισθοῦ διδομένου, παλλαδίων χρυσουμένων,στοᾶς στεναχούσης, σιτίων μετρουμένων,ἀσκῶν, τροπωτήρων, κάδους ὠνουμένων,